The Original Writings of Bhagavan Ramana

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 1:

அருணா சலமென வகமே நினைப்பவ
      ரகத்தைவே ரறுப்பா யருணாசலா

aruṇā calameṉa vahamē niṉaippava
      rahattaivē raṟuppā yaruṇācalā

பதச்சேதம்: அருணாசலம் என அகமே நினைப்பவர் அகத்தை வேர் அறுப்பாய் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): aruṇācalam eṉa ahamē niṉaippavar ahattai vēr aṟuppāy aruṇācalā.

English translation: Arunachala, you will eradicate the ego of those who think [within the heart] that Arunachalam is actually ‘I’.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 2:

அழகுசுந் தரம்போ லகமும் நீயுமுற்
      றபின்னமா யிருப்போ மருணாசலா

aṙahusun darampō lahamum nīyumuṯ
      ṟabhiṉṉamā yiruppō maruṇācalā

பதச்சேதம்: அழகு சுந்தரம் போல் அகமும் நீயும் உற்று அபின்னமாய் இருப்போம் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): aṙahu sundaram pōl ahamum nīyum uṯṟu abhiṉṉamāy iruppōm aruṇācalā.

English translation: Arunachala, like aṙahu and sundaram [two words that are different in form but one in meaning, namely beauty], may I and you uniting be [completely] non-different.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 8:

ஊர்சுற் றுளம்விடா துனைக்கண் டடங்கிட
      வுன்னழ கைக்காட் டருணாசலா

ūrsuṯ ṟuḷamviḍā duṉaikkaṇ ḍaḍaṅgiḍa
      vuṉṉaṙa haikkāṭ ṭaruṇācalā

பதச்சேதம்: ஊர் சுற்று உளம் விடாது உனை கண்டு அடங்கிட, உன் அழகை காட்டு அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): ūr suṯṟu uḷam viḍādu uṉai kaṇḍu aḍaṅgiḍa, uṉ aṙahai kāṭṭu aruṇācalā.

English translation: Arunachala, so that seeing you uninterruptedly the mind, which roams about the world, subsides, show your beauty.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 9:

எனையழித் திப்போ தெனைக்கல வாவிடி
      லிதுவோ வாண்மை யருணாசலா

eṉaiyaṙit tippō deṉaikkala vāviḍi
      liduvō vāṇmai yaruṇācalā

பதச்சேதம்: எனை அழித்து இப்போது எனை கலவாவிடில், இதுவோ ஆண்மை அருணாசலா?

Padacchēdam (word-separation): eṉai aṙittu ippōdu eṉai kalavāviḍil, iduvō āṇmai aruṇācalā?

English translation: Arunachala, if not now uniting me, destroying me, is this manliness?

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 14:

ஔவைபோ லெனக்குன் னருளைத் தந்தெனை
      யாளுவ துன்கட னருணாசலா

auvaipō leṉakkuṉ ṉaruḷait tandeṉai
      yāḷuva duṉkaḍa ṉaruṇācalā

பதச்சேதம்: ஔவை போல் எனக்கு உன் அருளை தந்து, எனை ஆளுவது உன் கடன் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): auvai pōl eṉakku uṉ aruḷai tandu, eṉai āḷuvadu uṉ kaḍaṉ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, like a mother, giving me your grace, taking charge of me is your duty.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 15:

கண்ணுக்குக் கண்ணாய்க் கண்ணின்றிக் காணுனைக்
      காணுவ தெவர்பா ரருணாசலா

kaṇṇukkuk kaṇṇāyk kaṇṇiṉḏṟik kāṇuṉaik
      kāṇuva devarpā raruṇācalā

பதச்சேதம்: கண்ணுக்கு கண் ஆய் கண் இன்றி காண் உனை காணுவது எவர்? பார் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): kaṇṇukku kaṇ āy kaṇ iṉḏṟi kāṇ uṉai kāṇuvadu evar? pār aruṇācalā.

English translation: Arunachala, who can see you, who, being the eye to the eye, sees without eyes? See.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 16:

காந்த மிரும்புபோற் கவர்ந்தெனை விடாமற்
      கலந்தெனோ டிருப்பா யருணாசலா

kānta mirumbupōṟ kavarndeṉai viḍāmaṟ
      kalandeṉō ḍiruppā yaruṇācalā

பதச்சேதம்: காந்தம் இரும்பு போல் கவர்ந்து எனை, விடாமல் கலந்து எனோடு இருப்பாய் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): kāntam irumbu pōl kavarndu eṉai, viḍāmal kalandu eṉōḍu iruppāy aruṇācalā.

English translation: Arunachala, like a magnet [grasping] iron, forcibly seizing me, uniting [me with yourself] without [ever] leaving, may you be [eternally one] with me.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 17:

கிரியுரு வாகிய கிருபைக் கடலே
      கிருபைகூர்ந் தருளுவா யருணாசலா

giriyuru vāhiya kirupaik kaḍalē
      kirupaikūrn daruḷuvā yaruṇācalā

பதச்சேதம்: கிரி உரு ஆகிய கிருபை கடலே, கிருபை கூர்ந்து அருளுவாய் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): giri uru āhiya kirupai kaḍalē, kirupai kūrndu aruḷuvāy aruṇācalā.

English translation: Arunachala, ocean of grace, which has become the form of a hill, being abundantly gracious may you bestow grace.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 18:

கீழ்மே லெங்குங் கிளரொளி மணியென்
      கீழ்மையைப் பாழ்செய் யருணாசலா

kīṙmē leṅguṅ kiḷaroḷi maṇiyeṉ
      kīṙmaiyaip pāṙcey yaruṇācalā

பதச்சேதம்: கீழ் மேல் எங்கும் கிளர் ஒளி மணி, என் கீழ்மையை பாழ் செய் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): kīṙ mēl eṅgum kiḷar oḷi maṇi, eṉ kīṙmaiyai pāṙ sey aruṇācalā.

English translation: Arunachala, gem of light that shines below, above and everywhere [that is, that shines within me at all times and in all states, whether my mind is in a low state of impurity and immaturity or an elevated state of purity and maturity], annihilate my lowness.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 19:

குற்றமுற் றறுத்தெனைக் குணமாய்ப் பணித்தாள்
      குருவுரு வாயொளி ரருணாசலா

kuṯṟamuṯ ṟaṟutteṉaig guṇamāyp paṇittāḷ
      guruvuru vāyoḷi raruṇācalā

பதச்சேதம்: குற்றம் முற்று அறுத்து எனை குணம் ஆய் பணித்து ஆள், குரு உரு ஆய் ஒளிர் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): kuṯṟam muṯṟu aṟuttu eṉai guṇam āy paṇittu āḷ, guru-v-uru-v-āy oḷir aruṇācalā.

English translation: Arunachala, who shine as the form of guru, eradicating defects completely, making me as virtue, take charge.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 27:

சகலமும் விழுங்குங் கதிரொளி யினமன
      சலச மலர்த்தியி டருணாசலா.

sakalamum viṙuṅguṅ kadiroḷi yiṉamaṉa
      jalaja malarttiyi ḍaruṇācalā.

பதச்சேதம்: சகலமும் விழுங்கும் கதிர் ஒளி இன மன சலசம் அலர்த்தியிடு அருணாசலா

Padacchēdam (word-separation): sakalamum viṙuṅgum kadir oḷi iṉa, maṉa-jalajam alartti-y-iḍu aruṇācalā.

English translation: Arunachala, sun of bright light [the clear light of pure awareness] that swallows everything, make [my] mind-lotus blossom.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 30:

சீரை யழித்துநிர் வாணமாச் செய்தருட்
      சீரை யளித்தரு ளருணாசலா

sīrai yaṙittunir vāṇamāc ceydaruṭ
      cīrai yaḷittaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: சீரை அழித்து நிர்வாணமா செய்து அருள் சீரை அளித்து அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): sīrai aṙittu nirvāṇamā seydu aruḷ sīrai aḷittu aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, be gracious, destroying [my] clothing [the upādhis (limiting adjuncts) with which I have covered myself], making [me] naked, and giving [me] the clothing of [your] grace.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 31:

சுகக்கடல் பொங்கச் சொல்லுணர் வடங்கச்
      சும்மா பொருந்திடங் கருணாசலா

sukhakkaḍal poṅgac colluṇar vaḍaṅgac
      cummā porundiḍaṅ garuṇācalā

பதச்சேதம்: சுக கடல் பொங்க, சொல் உணர்வு அடங்க, சும்மா பொருந்திடு அங்கு அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): sukha kaḍal poṅga, sol uṇarvu aḍaṅga, summā porundiḍu aṅgu aruṇācalā.

English translation: Arunachala, [for] the ocean of joy to surge forth, [for] speech and mind to subside, just settle down there [in my heart].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 32:

சூதுசெய் தென்னைச் சோதியா தினியுன்
      சோதி யுருக்காட் டருணாசலா

sūdusey deṉṉaic cōtiyā tiṉiyuṉ
      jyōti yurukkāṭ ṭaruṇācalā

பதச்சேதம்: சூது செய்து என்னை சோதியாது இனி உன் சோதி உரு காட்டு அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): sūdu seydu eṉṉai śōdhiyādu iṉi uṉ jyōti-y-uru kāṭṭu aruṇācalā.

English translation: Arunachala, not testing me doing tricks, now show your form of light [the clear light of pure awareness].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 34:

சேரா யெனின்மெய் நீரா யுருகிக்கண்
      ணீராற் றழிவே னருணாசலா

sērā yeṉiṉmey nīrā yuruhikkaṇ
      ṇīrāṯ ṟaṙivē ṉaruṇācalā

பதச்சேதம்: சேராய் எனில், மெய் நீர் ஆய் உருகி கண்ணீர் ஆற்று அழிவேன் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): sērāy eṉil, mey nīr-āy uruhi kaṇṇīr āṯṟu aṙivēṉ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, if you do not unite [me with yourself], [my] body will melt as water [in the fire of my longing for you] and I will [drown and] perish in a [surging] river of tears.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 36:

சொல்லாது சொலிநீ சொல்லற நில்லென்று
      சும்மா விருந்தா யருணாசலா

sollādu solinī sollaṟa nilleṉḏṟu
      summā virundā yaruṇācalā

பதச்சேதம்: சொல்லாது சொலி நீ ‘சொல் அற நில்’ என்று சும்மா இருந்தாய் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): sollādu soli nī ‘sol aṟa nil’ eṉḏṟu summā irundāy aruṇācalā.

English translation: Arunachala, saying without saying, ‘Stand without speech’, you just were.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 40:

ஞானமில் லாதுன் னாசையாற் றளர்வற
      ஞானந் தெரித்தரு ளருணாசலா

ñāṉamil lāduṉ ṉāśaiyāṯ ṟaḷarvaṟa
      ñāṉan derittaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: ஞானம் இல்லாது உன் ஆசையால் தளர்வு அற, ஞானம் தெரித்து அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): ñāṉam illādu uṉ āśaiyāl taḷarvu aṟa, ñāṉam terittu aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, for the weariness by desire for you without jñāna [knowledge or awareness of you as you actually are] to cease, be gracious, making jñāna clear.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 43:

தானே தானே தத்துவ மிதனைத்
      தானே காட்டுவா யருணாசலா

tāṉē tāṉē tattuva midaṉait
      tāṉē kāṭṭuvā yaruṇācalā

பதச்சேதம்: தானே தானே தத்துவம். இதனை தானே காட்டுவாய் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): tāṉē tāṉē tattuvam. idaṉai tāṉē kāṭṭuvāy aruṇācalā.

English translation: Arunachala, oneself alone, oneself alone [as sat-cit, pure being-awareness] is tattva [what is real]. May you yourself show this [to me].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 44:

திரும்பி யகந்தனைத் தினமகக் கண்காண்
      டெரியுமென் றனையென் னருணாசலா

tirumbi yahandaṉaid diṉamahak kaṇkāṇ
      ṭeriyumeṉ ḏṟaṉaiyeṉ ṉaruṇācalā

பதச்சேதம்: ‘திரும்பி அகம் தனை தினம் அகக்கண் காண்; தெரியும்’ என்றனை என் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): ‘tirumbi aham taṉai diṉam aha-k-kaṇ kāṇ; ṭeriyum’ eṉḏṟaṉai eṉ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, you said: ‘Turning back inside, see yourself daily [constantly and persistently] with the inner eye [or an inward look]; it [the one tattva] will be known’. What [a wonder]!

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 47:

தூய்மன மொழியர் தோயுமுன் மெய்யகந்
      தோயவே யருளென் னருணாசலா

tūymaṉa moṙiyar tōyumuṉ meyyahan
      dōyavē yaruḷeṉ ṉaruṇācalā

பதச்சேதம்: தூய் மனம் மொழியர் தோயும் உன் மெய் அகம் தோயவே அருள் என் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): tūy maṉam moṙiyar tōyum uṉ mey aham tōyavē aruḷ eṉ aruṇācalā.

English translation: My [beloved] Arunachala, be gracious [enabling me] to bathe [immerse and merge] in ‘I’ [the heart], your reality, in which [only] those who are pure in mind and speech can bathe [immerse and merge].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 48:

தெய்வமென் றுன்னைச் சாரவே யென்னைச்
      சேர வொழித்தா யருணாசலா

deyvameṉ ḏṟuṉṉaic cāravē yeṉṉaic
      cēra voṙittā yaruṇācalā

பதச்சேதம்: தெய்வம் என்று உன்னை சாரவே என்னை சேர ஒழித்தாய் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): deyvam eṉḏṟu uṉṉai sāravē eṉṉai sēra oṙittāy aruṇācalā.

English translation: Arunachala, when [I] took refuge in you as God [thinking you would protect me], you destroyed me completely.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 49:

தேடா துற்றநற் றிருவரு ணிதியகத்
      தியக்கந் தீர்த்தரு ளருணாசலா

tēḍā duṯṟanaṯ ṟiruvaru ṇidhiyahat
      tiyakkan tīrttaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: தேடாது உற்ற நல் திருவருள் நிதி, அக தியக்கம் தீர்த்து அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): tēḍādu uṯṟa nal tiruvaruḷ nidhi, aha tiyakkam tīrttu aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, sublime treasure of divine grace found without seeking, be gracious, destroying [my] mental delusion.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 52:

தோடமி னீயகத் தோடொன்றி யென்றுஞ்சந்
      தோடமொன் றிடவரு ளருணாசலா

dōḍami ṉīyahat tōḍoṉḏṟi yeṉḏṟuñcan
      tōḍamoṉ ḏṟiḍavaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: தோடமில் நீ அகத்தோடு ஒன்றி என்றும் சந்தோடம் ஒன்றிட அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): dōḍamil nī ahattōḍu oṉḏṟi eṉḏṟum santōḍam oṉḏṟiḍa aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, be gracious so that, [by] you, who are devoid of defects, becoming one with me, [I] may merge forever in [infinite] joy.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 55:

நின்னெரி யெரித்தெனை நீறாக் கிடுமுன்
      னின்னருண் மழைபொழி யருணாசலா

niṉṉeri yeritteṉai nīṟāk kiṭumuṉ
      ṉiṉṉaruṇ maṙaipoṙi yaruṇācalā

பதச்சேதம்: நின் எரி எரித்து எனை நீறு ஆக்கிடும் முன், நின் அருள் மழை பொழி அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): niṉ eri erittu eṉai nīṟu ākkiḍum muṉ, niṉ aruḷ maṙai poṙi aruṇācalā.

English translation: Arunachala, before your fire [the fire of my intense longing for you] burns and makes me ash, shower the rain of your grace [upon me].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 57:

நுண்ணுரு வுனையான் விண்ணுரு நண்ணிட
      வெண்ணலை யிறுமென் றருணாசலா

nuṇṇuru vuṉaiyāṉ viṇṇuru naṇṇiḍa
      veṇṇalai yiṟumeṉ ḏṟaruṇācalā

பதச்சேதம்: நுண் உரு உனை யான் விண் உரு நண்ணிட எண் அலை இறும் என்று அருணாசலா?

Padacchēdam (word-separation): nuṇ uru uṉai yāṉ viṇ uru naṇṇiḍa eṇ alai iṟum eṉḏṟu aruṇācalā?


English translation: .

Explanatory paraphrase: Arunachala, when will the waves of thoughts [the appearance of phenomena] cease so that I unite with you, the [infinite] form of space, the subtle form [of pure awareness]?

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 60:

நேசமி லெனக்குன் னாசையைக் காட்டிநீ
      மோசஞ் செயாதரு ளருணாசலா

nēsami leṉakkuṉ ṉāśaiyaik kāṭṭinī
      mōsañ ceyādaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: நேசம் இல் எனக்கு உன் ஆசையை காட்டி நீ மோசம் செயாது அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): nēsam il eṉakku uṉ āśaiyai kāṭṭi nī mōsam seyādu aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, having shown desire for you to me, who was devoid of love, without you cheating, be gracious.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 64:

பற்றிமால் விடந்தலை யுற்றிறு முனமருள்
      பற்றிட வருள்புரி யருணாசலா

paṯṟimāl viḍandalai yuṯṟiṟu muṉamaruḷ
      paṯṟiḍa varuḷpuri yaruṇācalā

பதச்சேதம்: பற்றி மால் விடம் தலை உற்று இறு முனம், அருள் பற்றிட அருள்புரி அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): paṯṟi māl viḍam talai uṯṟu iṟu muṉam, aruḷ paṯṟiḍa aruḷpuri aruṇācalā.

English translation: Arunachala, before the poison of delusion seizing [me] and reaching [my] head kills [me], show grace so that grace seizes [and possesses me].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 69:

பூமண மாமனம் பூரண மணங்கொளப்
      பூரண மணமரு ளருணாசலா

bhūmaṇa māmaṉam pūraṇa maṇaṅgoḷap
      pūraṇa maṇamaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: பூ மணம் ஆம் மனம் பூரண மணம் கொள பூரண மணம் அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): bhū maṇam ām maṉam pūraṇa maṇam koḷa pūraṇa maṇam aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, so that [my] mind, which is [still pervaded by and polluted with] world-fragrance [namely viṣaya-vāsanās], [instead] acquires pūrṇa-fragrance [namely sat-vāsanā], graciously give [me] pūrṇa-union [namely union with yourself, the one pūrṇa (infinite whole)].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 70:

பெயர்நினைத் திடவே பிடித்திழுத் தனையுன்
      பெருமையா ரறிவா ரருணாசலா

peyarniṉait tiḍavē piḍittiṙut taṉaiyuṉ
      perumaiyā raṟivā raruṇācalā

பதச்சேதம்: பெயர் நினைத்திடவே பிடித்து இழுத்தனை. உன் பெருமை யார் அறிவார் அருணாசலா?

Padacchēdam (word-separation): peyar niṉaittiḍavē piḍittu iṙuttaṉai. uṉ perumai yār aṟivār aruṇācalā?

English translation: Arunachala, as soon as [I] thought of [your] name, catching [me] you pulled [me to you]. Who can know your greatness?

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 71:

பேய்த்தனம் விடவிடாப் பேயாப் பிடித்தெனைப்
      பேயனாக் கினையென் னருணாசலா

pēyttaṉam viḍaviḍāp pēyāp piḍitteṉaip
      pēyaṉāk kiṉaiyeṉ ṉaruṇācalā

பதச்சேதம்: பேய் தனம் விட விடா பேயா பிடித்து, எனை பேயன் ஆக்கினை. என் அருணாசலா!

Padacchēdam (word-separation): pēy taṉam viḍa viḍā pēyā piḍittu, eṉai pēyaṉ ākkiṉai. eṉ aruṇācalā!

English translation: Arunachala, what [a wonder]! Grasping [and possessing] [me] as an unleaving demon so that [my] [hitherto unleaving] demon-nature [namely ego] leaves [me], you made me a demoniac [someone possessed by the demon-like madness of love for you].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 72:

பைங்கொடி யாநான் பற்றின்றி வாடாமற்
      பற்றுக்கோ டாய்க்கா வருணாசலா.

paiṅgoḍi yānāṉ paṯṟiṉḏṟi vāḍāmaṟ
      paṯṟukkō ḍāykkā varuṇācalā.

பதச்சேதம்: பைம் கொடியா நான் பற்று இன்றி வாடாமல் பற்று கோடாய் கா அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): paim koḍiyā nāṉ paṯṟu iṉḏṟi vāḍāmal paṯṟu kōḍāy kā aruṇācalā.

English translation: Arunachala, protect [me] like a supporting stick so that I do not droop like a tender young creeper without a hold [or support].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 74:

போக்கும் வரவுமில் பொதுவெளி யினிலருட்
      போராட் டங்காட் டருணாசலா.

pōkkum varavumil poduveḷi yiṉilaruṭ
      pōrāṭ ṭaṅgāṭ ṭaruṇācalā.

பதச்சேதம்: போக்கும் வரவும் இல் பொது வெளியினில் அருள் போராட்டம் காட்டு அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): pōkkum varavum il podu veḷiyiṉil aruḷ-pōrāṭṭam kāṭṭu aruṇācalā.

English translation: Arunachala, in the common space devoid of going and coming [namely the heart, the infinite space of pure awareness, which never goes (ceases to exist) or comes (begins to exist), and in which, having known it as one’s own real nature, one will know that one could never have gone out anywhere or come back], show [me] the warfare of grace [in which you do not cease fighting to save me until you achieve victory, destroying in me the vast army of demons, namely ego and all its viṣaya-vāsanās].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 75:

பௌதிக மாமுடற் பற்றற்று நாளுமுன்
      பவிசுகண் டுறவரு ளருணாசலா

bhautika māmuḍaṟ paṯṟaṯṟu nāḷumuṉ
      baviṣukaṇ ḍuṟavaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: பௌதிகம் ஆம் உடல் பற்று அற்று, நாளும் உன் பவிசு கண்டு உற அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): bhautikam ām uḍal paṯṟu aṯṟu, nāḷum uṉ baviṣu kaṇḍu uṟa aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, be gracious so that, attachment to the material body ceasing, [I] remain forever seeing your magnificence [the sublime beauty of your real nature].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 79:

மீகாம னில்லாமன் மாகாற் றலைகல
      மாகாமற் காத்தரு ளருணாசலா

mīhāma ṉillāmaṉ mākāṯ ṟalaikala
      māhāmaṟ kāttaru ḷaruṇācalā.

பதச்சேதம்: மீகாமன் இல்லாமல் மா காற்று அலை கலம் ஆகாமல் காத்து அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): mīhāmaṉ illāmal mā kāṯṟu alai kalam āhāmal kāttu aruḷ aruṇācalā.

English translation: .

Explanatory paraphrase: Arunachala, be gracious, protecting [me] so that I am not a boat tossing in a great storm without a helmsman.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 81:

மூக்கிலன் முன்காட்டு முகுரமா காதெனைத்
      தூக்கி யணைந்தரு ளருணாசலா

mūkkilaṉ muṉkāṭṭu mukuramā hādeṉait
      tūkki yaṇaindaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: மூக்கு இலன் முன் காட்டும் முகுரம் ஆகாது, எனை தூக்கி அணைந்து அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): mūkku ilaṉ muṉ kāṭṭum mukuram āhādu, eṉai tūkki aṇaindu aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, instead of being [like] a mirror shown in front of a noseless person, be gracious, lifting me and uniting [me with yourself].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 82:

மெய்யகத் தின்மன மென்மல ரணையினா
      மெய்கலந் திடவரு ளருணாசலா

meyyahat tiṉmaṉa meṉmala raṇaiyiṉā
      meykalan diḍavaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: மெய் அகத்தில் மன மெல் மலர் அணையில் நாம் மெய் கலந்திட அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): mey ahattil maṉa mel malar aṇaiyil nām mey kalandiḍa aruḷ aruṇācalā.

English translation: .

Explanatory paraphrase: Arunachala, be gracious so that we may be united as the reality on the bed of soft flowers [called] mind in the home [called] body.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 83:

மேன்மேற் றாழ்ந்திடு மெல்லியர்ச் சேர்ந்துநீ
      மேன்மையுற் றனையென் னருணாசலா

mēṉmēṯ ṟāṙndiḍu melliyarc cērndunī
      mēṉmaiyuṯ ṟaṉaiyeṉ ṉaruṇācalā

பதச்சேதம்: மேல் மேல் தாழ்ந்திடும் மெல்லியர் சேர்ந்து நீ மேன்மை உற்றனை. என் அருணாசலா!

Padacchēdam (word-separation): mēl mēl tāṙndiḍum melliyar sērndu nī mēṉmai uṯṟaṉai. eṉ aruṇācalā!

English translation: .

Explanatory paraphrase: Arunachala, what [a wonder]! [By] uniting with the tender-hearted who are more and more subsided [or humble], you have achieved greatness.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 89:

யாருமறி யாதென் மதியினை மருட்டி
      யெவர்கொளை கொண்ட தருணாசலா

yārumaṟi yādeṉ matiyiṉai maruṭṭi
      yevarkoḷai koṇḍa daruṇācalā

பதச்சேதம்: யாரும் அறியாது என் மதியினை மருட்டி எவர் கொளை கொண்டது அருணாசலா?

Padacchēdam (word-separation): yārum aṟiyādu, eṉ matiyiṉai maruṭṭi evar koḷai koṇḍadu aruṇācalā?.

English translation: .

Explanatory paraphrase: Arunachala, without anyone knowing, who [else but you], enchanting my mind, stole [it] away?

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 91:

ராப்பக லில்லா வெறுவெளி வீட்டில்
      ரமித்திடு வோம்வா வருணாசலா

rāppaha lillā veṟuveḷi vīṭṭil
      ramittiḍu vōmvā varuṇācalā

பதச்சேதம்: ரா பகல் இல்லா வெறு வெளி வீட்டில் ரமித்திடுவோம் வா அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): rā pahal illā veṟu veḷi vīṭṭil ramittiḍuvōm vā aruṇācalā.

English translation: Arunachala, come, let us enjoy [eternal bliss by merging and becoming one] in [our] home [the heart], the empty space [of pure awareness], in which there is no night or day [no ignorance or knowledge of anything other than ourself].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 96:

விட்டிடிற் கட்டமாம் விட்டிடா துனையுயிர்
      விட்டிட வருள்புரி யருணாசலா

viṭṭiḍiṟ kaṭṭamām viṭṭiḍā duṉaiyuyir
      viṭṭiḍa varuḷpuri yaruṇācalā

பதச்சேதம்: விட்டிடில் கட்டம் ஆம். விட்டிடாது உனை உயிர் விட்டிட அருள்-புரி அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): viṭṭiḍil kaṭṭam ām. viṭṭiḍādu uṉai uyir viṭṭiḍa aruḷ-puri aruṇācalā.

English translation: Arunachala, [when leaving this bodily life] if [I] let go [of you], it will be miserable [because I will then have to undergo the hardship of another birth]. [Therefore] bestow grace so that [I] leave [this] life without letting go of you.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 99:

வேதாந் தத்தே வேறற விளங்கும்
      வேதப் பொருளரு ளருணாசலா

vēdān tattē vēṟaṟa viḷaṅgum
      vēdap poruḷaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: வேதாந்தத்தே வேறு அற விளங்கும் வேத பொருள் அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): vēdāntattē vēṟu aṟa viḷaṅgum vēda poruḷ aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, graciously give [me] the substance of the Vedas, which shines [as one] without another in Vedanta.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 101:

அம்புவி லாலிபோ லன்புரு வுனிலெனை
      யன்பாக் கரைத்தரு ளருணாசலா.

ambuvi lālipō laṉburu vuṉileṉai
      yaṉbāk karaittaru ḷaruṇācalā.

பதச்சேதம்: அம்புவில் ஆலி போல் அன்பு உரு உனில் எனை அன்பு ஆ கரைத்து அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): ambuvil āli pōl aṉbu-uru uṉil eṉai aṉbu ā karaittu aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, be gracious, melting me as love in you, the form of love, like ice in water.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 102:

அருணையென் றெண்ணயா னருட்கண்ணி பட்டேனுன்
      னருள்வலை தப்புமோ வருணாசலா

aruṇaiyeṉ ḏṟeṇṇayā ṉaruṭkaṇṇi paṭṭēṉuṉ
      ṉaruḷvalai tappumō varuṇācalā

பதச்சேதம்: அருணை என்று எண்ண, யான் அருள் கண்ணி பட்டேன். உன் அருள் வலை தப்புமோ அருணாசலா?

Padacchēdam (word-separation): aruṇai eṉḏṟu eṇṇa, yāṉ aruḷ kaṇṇi paṭṭēṉ. uṉ aruḷ valai tappumō aruṇācalā?

English translation: Arunachala, as soon as [I] thought ‘Arunai’ [Arunachala], I was trapped in the net [or noose] of [your] grace. Will the net of your grace [ever] fail?

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 103:

சிந்தித் தருட்படச் சிலந்திபோற் கட்டிச்
      சிறையிட் டுண்டனை யருணாசலா

cindit taruṭpaḍac cilandipōṟ kaṭṭic
      ciṟaiyiṭ ṭuṇḍaṉai yaruṇācalā

பதச்சேதம்: சிந்தித்து அருள் பட, சிலந்தி போல் கட்டி, சிறை இட்டு உண்டனை அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): cindittu aruḷ paḍa, silandi pōl kaṭṭi siṟai iṭṭu, uṇḍaṉai aruṇācalā.

English translation: Arunachala, like a spider, thinking [that I should] be trapped in [the web of your] grace, ensnaring and imprisoning [me], you devoured [me].

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 104:

அன்பொடுன் னாமங்கே ளன்பர்த மன்பருக்
      கன்பனா யிடவரு ளருணாசலா

aṉboḍuṉ ṉāmaṅgē ḷaṉbarta maṉbaruk
      kaṉbaṉā yiḍavaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: அன்பொடு உன் நாமம் கேள் அன்பர் தம் அன்பருக்கு அன்பன் ஆயிட அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): aṉboḍu uṉ nāmam kēḷ aṉbar tam aṉbarukku aṉbaṉ āyiḍa aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, be gracious so that [I] may be a devotee to the devotees of the devotees who hear your name with love.

Śrī Aruṇācala Akṣaramaṇamālai verse 108:

மாலை யளித்தரு ணாசல ரமணவென்
      மாலை யணிந்தரு ளருணாசலா

mālai yaḷittaru ṇācala ramaṇaveṉ
      mālai yaṇindaru ḷaruṇācalā

பதச்சேதம்: மாலை அளித்து, அருணாசலரமண, என் மாலை அணிந்து அருள் அருணாசலா.

Padacchēdam (word-separation): mālai aḷittu, aruṇācalaramaṇa, eṉ mālai aṇindu aruḷ aruṇācalā.

English translation: Arunachala, giving [me your] garland [the garland of immutable union with you], Arunachalaramana [Arunachala, my lover or husband, lord of my heart, one who gives me joy], be gracious, [accepting and] wearing my garland [this garland of verses woven by me].

Śrī Aruṇācala Navamaṇimālai verse 5:

சீரான சோணகிரி சிறக்க வாழுஞ்
      சிற்சொருப னாமிறையே சிறிய னேன்றன்
பேரான பிழையெல்லாம் பொறுத்துக் காத்துப்
      பின்னுமிவன் பாழிதனில் வீழா வண்ணங்
காரான கருணைவிழி கொடுப்பா யின்றேற்
      கடும்பவத்தி னின்றுகரை யேற மாட்டே
னேரான துண்டோதாய் சிசுவுக் காற்று
      நிகரற்ற நலனுக்கு நிகழ்த்து வாயே.

sīrāṉa śōṇagiri śiṟakka vāṙuñ
      ciṯsorupa ṉāmiṟaiyē siṟiya ṉēṉḏṟaṉ
pērāṉa piṙaiyellām poṟuttuk kāttup
      piṉṉumivaṉ pāṙidaṉil vīṙā vaṇṇaṅ
kārāṉa karuṇaiviṙi koḍuppā yiṉḏṟēṯ
      kaḍumbhavatti ṉiṉḏṟukarai yēṟa māṭṭē
ṉērāṉa duṇḍōtāy śiśuvuk kāṯṟu
      niharaṯṟa nalaṉukku nihaṙttu vāyē.

பதச்சேதம்: சீர் ஆன சோணகிரி சிறக்க வாழும் சித் சொருபன் ஆம் இறையே, சிறியனேன் தன் பேரான பிழை எல்லாம் பொறுத்து, காத்து பின்னும் இவன் பாழ் இதனில் வீழா வண்ணம் கார் ஆன கருணை விழி கொடுப்பாய். இன்றேல், கடும் பவத்தினின்று கரை ஏற மாட்டேன். நேர் ஆனது உண்டோ தாய் சிசுவுக்கு ஆற்றும் நிகர் அற்ற நலனுக்கு? நிகழ்த்துவாயே.

Padacchēdam (word-separation): sīr-āṉa śōṇagiri śiṟakka vāṙum cit-sorupaṉ ām iṟaiyē, siṟiyaṉēṉ-taṉ pērāṉa piṙai ellām poṟuttu, kāttu piṉṉum ivaṉ pāṙ-idaṉil vīṙā-vaṇṇam, kār āṉa karuṇai viṙi koḍuppāy. iṉḏṟēl, kaḍum bhavattiṉiṉḏṟu karai-y-ēṟa māṭṭēṉ. nēr-āṉadu uṇḍō tāy śiśuvukku āṯṟum nihar-aṯṟa nalaṉukku? nihaṙttuvāyē.

English translation: Lord who are cit-svarūpaṉ [he whose very nature is pure awareness], shining gloriously as the sublime Sonagiri [the Red Hill, Arunachala], bearing with [overlooking or forgiving] all the great wrongs of me, this lowly person, [and] protecting [me] in such a way that this one does not fall again in this desolation [of saṁsāra or embodied existence], may you give [me] [your] look of grace, which is [always showering abundantly like a dark rain-filled] cloud. If [you do] not, I will not be able to rise ashore from the cruel [ocean of saṁsāra, the recurring cycle of] birth [and death]. Tell [me], is there anything that is comparable to the unequalled good that a mother does for [her] child? [You are my mother and I am your child, so take care of me accordingly.]

Śrī Aruṇācala Navamaṇimālai verse 7:

அண்ணா மலையா யடியேனை
      யாண்ட வன்றே யாவியுடற்
கொண்டா யெனக்கோர் குறையுண்டோ
      குறையுங் குணமு நீயல்லா
லெண்ணே னிவற்றை யென்னுயிரே
      யெண்ண மெதுவோ வதுசெய்வாய்
கண்ணே யுன்றன் கழலிணையிற்
      காதற் பெருக்கே தருவாயே.

aṇṇā malaiyā yaḍiyēṉai
      yāṇda vaṉḏṟē yāviyuḍaṯ
koṇḍā yeṉakkōr kuṟaiyuṇḍō
      kuṟaiyuṅ guṇamu nīyallā
leṇṇē ṉivaṯṟai yeṉṉuyirē
      yeṇṇa meduvō vaduseyvāy
kaṇṇē yuṉḏṟaṉ kaṙaliṇaiyiṟ
      kādaṯ perukkē taruvāyē.

பதச்சேதம்: அண்ணாமலையாய், அடியேனை ஆண்ட அன்றே ஆவி உடல் கொண்டாய். எனக்கு ஓர் குறை உண்டோ? குறையும் குணமும் நீ அல்லால் எண்ணேன் இவற்றை. என் உயிரே, எண்ணம் எதுவோ அது செய்வாய். கண்ணே, உன்றன் கழல் இணையில் காதல் பெருக்கே தருவாயே.

Padacchēdam (word-separation): aṇṇāmalaiyāy, aḍiyēṉai āṇda aṉḏṟē āvi uḍal koṇḍāy. eṉakku ōr kuṟai uṇḍō? kuṟaiyum guṇamum nī allāl eṇṇēṉ ivaṯṟai. eṉ uyirē, eṇṇam eduvō adu seyvāy. kaṇṇē, uṉḏṟaṉ kaṙal-iṇaiyil kādal-perukkē taruvāyē.

English translation: Annamalai, that very day you took charge of me, this slave, you took possession of soul and body. Is there any deficiency for me? Both defects and qualities, except you, I do not think of these. My life, whatever be thought, do that. Eye, just give only a flood of love for your pair of feet.

Explanatory paraphrase: Annamalai, that very day you took charge of me, [your] slave, you took possession of [my] soul and body. Is there any deficiency for me? [Since] both defects and qualities [cannot exist as other than you], I do not think of them but only of you. My life, whatever be [your] intention, do that. [My] beloved, just give [me] only a flood [surge, increase, overflow or abundance] of love for your pair of feet.

Śrī Aruṇācala Padigam verse 7:

வெளிவளி தீநீர் மண்பல வுயிரா
      விரிவுறு பூதபௌ திகங்கள்
வெளியொளி யுன்னை யன்றியின் றென்னின்
      வேறுயா னாருளன் விமலா
வெளியதா யுளத்து வேறற விளங்கின்
      வேறென வெளிவரு வேனார்
வெளிவரா யருணா சலவவன் றலையில்
      விரிமலர்ப் பதத்தினை வைத்தே.

veḷivaḷi tīnīr maṇpala vuyirā
      virivuṟu bhūtabhau tikaṅgaḷ
veḷiyoḷi yuṉṉai yaṉḏṟiyiṉ ḏṟeṉṉiṉ
      vēṟuyā ṉāruḷaṉ vimalā
veḷiyadā yuḷattu vēṟaṟa viḷaṅgiṉ
      vēṟeṉa veḷivaru vēṉār
veḷivarā yaruṇā calavavaṉ ṟalaiyil
      virimalarp padattiṉai vaittē.

பதச்சேதம்: வெளி, வளி, தீ, நீர், மண் பல உயிரா விரிவு உறு பூத பௌதிகங்கள் வெளி ஒளி உன்னை அன்றி இன்று என்னின், வேறு யான் ஆர் உளன்? விமலா, வெளி அதாய் உளத்து வேறு அற விளங்கின், வேறு என வெளி வருவேன் ஆர்? வெளி வராய், அருணாசல, அவன் தலையில் விரி மலர் பதத்தினை வைத்தே.

Padacchēdam (word-separation): veḷi, vaḷi, tī, nīr, maṇ pala uyirā virivu-uṟu bhūta-bhautikaṅgaḷ veḷi oḷi uṉṉai aṉḏṟi iṉḏṟu-eṉṉiṉ, vēṟu yāṉ ār uḷaṉ? vimalā, veḷi-y-adāy uḷattu vēṟu aṟa viḷaṅgiṉ, vēṟu eṉa veḷi varuvēṉ ār? veḷi varāy, aruṇācala, avaṉ talaiyil viri malar padattiṉai vaittē.

English translation: If the [five] bhūtas [elements], [namely] space, air, fire, water and earth, and bhautikas [everything composed of these elements], which expand [spread out or unfold] as many living beings, are not other than you, the space of light [the light of pure awareness], who else am I? O blemishless, if [you] shine without another in the heart as that space [of pure awareness], who am I who come outside as if another? May you come outside, Arunachala, placing [your] fully blossomed [expansive or all-pervading] lotus-feet on his head [namely on the head of this ego, the spurious ‘I’ who has come out as if other than you].

Śrī Aruṇācala Padigam verse 10:

பார்த்தனன் புதுமை யுயிர்வலி காந்த
      பருவத மொருதர மிதனை
யோர்த்திடு முயிரின் சேட்டையை யொடுக்கி
      யொருதன தபிமுக மாக
வீர்த்ததைத் தன்போ லசலமாச் செய்தவ்
      வின்னுயிர் பலிகொளு மிஃதென்
னோர்த்துய்மி னுயிர்கா ளுளமதி லொளிரிவ்
      வுயிர்க்கொலி யருணமா கிரியே.

pārttaṉaṉ pudumai yuyirvali kānta
      paruvata morudara midaṉai
yōrttiḍu muyiriṉ cēṭṭaiyai yoḍukki
      yorutaṉa dabhimukha māha
vīrttadait taṉpō lacalamāc ceydav
      viṉṉuyir balikoḷu miḵdeṉ
ṉōrttuymi ṉuyirgā ḷuḷamadi loḷiriv
      vuyirkkoli yaruṇamā giriyē.

பதச்சேதம்: பார்த்தனன் புதுமை, உயிர் வலி காந்த பருவதம். ஒருதரம் இதனை ஓர்த்திடும் உயிரின் சேட்டையை ஒடுக்கி, ஒரு தனது அபிமுகம் ஆக ஈர்த்து, அதை தன் போல் அசலம் ஆ செய்து, அவ் இன் உயிர் பலி கொளும். இஃது என்! ஓர்த்து உய்மின், உயிர்காள், உளம் அதில் ஒளிர் இவ் உயிர் கொலி அருண மா கிரியே.

Padacchēdam (word-separation): pārttaṉaṉ pudumai, uyir vali kānta-paruvatam. orudaram idaṉai ōrttiḍum uyiriṉ cēṭṭaiyai oḍukki, oru taṉadu abhimukham-āha īrttu, adai taṉ-pōl acalam-ā seydu, a-vv-iṉ-ṉ-uyir bali koḷum. iḵdu eṉ! ōrttu uymiṉ, uyirgāḷ, uḷam-adil oḷir i-vv-uyir-k-koli aruṇa-mā-giriyē.

English translation: I have seen a wonder, [this] magnetic hill that forcibly seizes the soul. Subduing the mischievous [outward-going mental] activity of the soul who thinks of it once, pulling [that soul] to be facing towards itself, the one [reality that shines in the heart as sat-cit, pure being-awareness, ‘I am’], [thereby] making it be acala [motionless] like itself, it will take [and consume] that sweet [spiritually ripened and pure] soul as bali [food offered in sacrifice or as alms]. What [a wonder] this is! Souls, be saved [by] thinking of the great Aruna Hill, this killer of the soul, who shines in the heart [as the heart, namely sat-cit, pure being-awareness, ‘I am’].

Śrī Aruṇācala Aṣṭakam verse 2:

கண்டவ னெவனெனக் கருத்தினு ணாடக்
      கண்டவ னின்றிட நின்றது கண்டேன்
கண்டன னென்றிடக் கருத்தெழ வில்லை
      கண்டில னென்றிடக் கருத்தெழு மாறென்
விண்டிது விளக்கிடு விறலுறு வோனார்
      விண்டிலை பண்டுநீ விளக்கினை யென்றால்
விண்டிடா துன்னிலை விளக்கிட வென்றே
      விண்டல மசலமா விளங்கிட நின்றாய்.

kaṇḍava ṉevaṉeṉak karuttiṉu ṇāḍak
      kaṇḍava ṉiṉḏṟiḍa niṉḏṟadu kaṇḍēṉ
kaṇḍaṉa ṉeṉḏṟiḍak karutteṙa villai
      kaṇḍila ṉeṉḏṟiḍak karutteṙu māṟeṉ
viṇḍidu viḷakkiḍu viṟaluṟu vōṉār
      viṇḍilai paṇḍunī viḷakkiṉai yeṉḏṟāl
viṇḍiṭā duṉṉilai viḷakkiḍa veṉḏṟē
      viṇḍala macalamā viḷaṅgiḍa niṉḏṟāy.

பதச்சேதம்: கண்டவன் எவன் என கருத்தினுள் நாட, கண்டவன் இன்றிட நின்றது கண்டேன். ‘கண்டனன்’ என்றிட கருத்து எழவில்லை; ‘கண்டிலன்’ என்றிட கருத்து எழுமாறு என்? விண்டு இது விளக்கிடு விறல் உறுவோன் ஆர், விண்டு இலை பண்டு நீ விளக்கினை என்றால்? விண்டிடாது உன் நிலை விளக்கிட என்றே விண் தலம் அசலமா விளங்கிட நின்றாய்.

Padacchēdam (word-separation): kaṇḍavaṉ evaṉ eṉa karuttiṉ uḷ nāḍa, kaṇḍavaṉ iṉḏṟiḍa niṉḏṟadu kaṇḍēṉ. ‘kaṇḍaṉaṉ’ eṉḏṟiḍa karuttu eṙa-v-illai; ‘kaṇḍilaṉ’ eṉḏṟiḍa karuttu eṙum-āṟu eṉ? viṇḍu idu viḷakkiḍu viṟal uṟuvōṉ ār, viṇḍu ilai paṇḍu nī viḷakkiṉai eṉḏṟāl? viṇḍiḍādu uṉ nilai viḷakkiḍa eṉḏṟē viṇ talam acalamā viḷaṅgiḍa niṉḏṟāy.

English translation: When investigating within the mind who the seer is, I saw what remained when the seer was [thereby found to be] completely non-existent. The mind did not rise to say ‘I saw’, [so] in what way could the mind rise to say ‘I did not see’? Who has the power to elucidate this [by] speaking, when in ancient times [even] you [as Dakshinamurti] elucidated [it] without speaking? Only to elucidate your nature [or state, namely pure, silent and motionless being-awareness] without speaking, you stood shining as a hill [or motionlessly] [between] sky and earth.

Śrī Aruṇācala Aṣṭakam verse 8:

கடலெழு மெழிலியாற் பொழிதரு நீர்தான்
      கடனிலை யடைவரை தடைசெயி னில்லா
துடலுயி ருனிலெழு முனையுறு வரையி
      லுறுபல வழிகளி லுழலினு நில்லா
திடவெளி யலையினு நிலையிலை புள்ளுக்
      கிடநில மலதிலை வருவழி செல்லக்
கடனுயிர் வருவழி சென்றிட வின்பக்
      கடலுனை மருவிடு மருணபூ தரனே.

kaḍaleṙu meṙiliyāṯ poṙidaru nīrdāṉ
      kaḍaṉilai yaḍaivarai taḍaiceyi ṉillā
duḍaluyi ruṉileṙu muṉaiyuṟu varaiyi
      luṟupala vaṙigaḷi luṙaliṉu nillā
diḍaveḷi yalaiyiṉu nilaiyilai puḷḷuk
      kiḍanila maladilai varuvaṙi sellak
kaḍaṉuyir varuvaṙi seṉḏṟiḍa viṉpak
      kaḍaluṉai maruviḍu maruṇabhū dharaṉē.

பதச்சேதம்: கடல் எழும் எழிலியால் பொழிதரும் நீர்தான் கடல் நிலை அடைவரை தடை செயின் நில்லாது. உடல் உயிர் உனில் எழும் உனை உறு வரையில் உறு பல வழிகளில் உழலினும் நில்லாது. இட வெளி அலையினும் நிலை இலை புள்ளுக்கு; இடம் நிலம் அலது இலை; வரு வழி செல்ல கடன். உயிர் வரு வழி சென்றிட, இன்பக் கடல் உனை மருவிடும், அருண பூதரனே.

Padacchēdam (word-separation): kaḍal eṙum eṙiliyāl poṙidarum nīr-tāṉ kaḍal-nilai aḍaivarai taḍai-seyiṉ nillādu. uḍal-uyir uṉil eṙum uṉai uṟu-varaiyil uṟu pala vaṙigaḷil uṙaliṉum nillādu. iḍa veḷi alaiyiṉum nilai ilai puḷḷukku; iḍam nilam aladu ilai; varu-vaṙi sella kaḍaṉ. uyir varu-vaṙi seṉḏṟiḍa, iṉba-k-kaḍal uṉai maruviḍum, aruṇa-bhūdharaṉē.

English translation: Water showered by clouds, which rise from the ocean, will not stop [even] if obstructed until it reaches [its] ocean-abode. [Likewise] the embodied soul, which rises from you, will not stop even though it wanders on many paths that it encounters until it reaches you. Though it wanders in the vast sky, for a bird there is no place to stay [or rest] [there]; except the ground, there is no place [for it to stay or rest]; what it must do is to go the way it came. [Likewise] Aruna-mountain, when the soul goes back the way it came, it will rejoin [or merge back in] you, the [infinite] ocean of happiness.

Śrī Aruṇācala Pañcaratnam (Sanskrit) verse 1:

करुणापूर्ण सुधाब्धे
      कबलितघन विश्वरूप किरणावल्या ।
अरुणचल परमात्मन्
      अरुणो भव चित्तकञ्ज सुविकासाय ॥

karuṇāpūrṇa sudhābdhē
      kabalitaghana viśvarūpa kiraṇāvalyā
aruṇacala paramātman
      aruṇō bhava cittakañja suvikāsāya.

पदच्छेद: करुणा आपूर्ण सुधा अब्धे, कबलित घन विश्व रूप किरण आवल्या अरुणचल परमात्मन्, अरुणो भव चित्त कञ्ज सु विकासाय.

Padacchēda (word-separation): karuṇā āpūrṇa sudhā abdhē, kabalita ghana viśva rūpa kiraṇa āvalyā aruṇacala paramātman, aruṇō bhava citta kañja su vikāsāya.

English translation: Ocean of ambrosia, the fullness of grace, paramātman, Arunachala, by [whose] series of rays the solid form of the universe is swallowed, be the sun for the complete blossoming of [my] heart-lotus.

Śrī Aruṇācala Pañcaratnam (Tamil) verse 2:

சித்திரமா மிஃதெல்லாஞ் செம்மலையே நின்பாலே
யுத்திதமாய் நின்றே யொடுங்கிடுமா — னித்தியமு
நானென் றிதய நடித்திடுவை யாலுன்பேர்
தானிதய மென்றிடுவர் தாம்.

cittiramā miḵdellāñ cemmalaiyē niṉbālē
yuttidamāy niṉḏṟē yoḍuṅgiḍumā — ṉittiyamu
nāṉeṉ ḏṟidaya naḍittiḍuvai yāluṉpēr
tāṉidaya meṉḏṟiḍuvar tām.

பதச்சேதம்: சித்திரம் ஆம் இஃது எல்லாம், செம் மலையே, நின்பாலே உத்திதமாய் நின்றே ஒடுங்கிடும் ஆல். நித்தியமும் நான் என்று இதயம் நடித்திடுவையால், உன் பேர் தான் இதயம் என்றிடுவர் தாம்.

Padacchēdam (word-separation): cittiram ām iḵdu ellām, sem malaiyē, niṉbālē uttidamāy niṉḏṟē oḍuṅgiḍum āl. nittiyamum nāṉ eṉḏṟu idayam naḍittiḍuvaiyāl, uṉ pēr tāṉ idayam eṉḏṟiḍuvar tām.

English translation: Red Hill [Arunachala], all this [the entire world-appearance], which is a [mental] picture, arises, stands and subsides [along with ego, the knower of it all] only in you. Since you dance eternally in the heart as ‘I’, they [namely sages and sacred texts] say your name itself is ‘heart’.

Śrī Aruṇācala Pañcaratnam (Tamil) verse 3:

அகமுகமா ரந்த வமலமதி தன்னா
லகமிதுதா னெங்கெழுமென் றாய்ந்தே — யகவுருவை
நன்கறிந்து முந்நீர் நதிபோலு மோயுமே
யுன்கணரு ணாசலனே யோர்.

ahamukhamā randa vamalamati taṉṉā
lakamidudā ṉeṅkeṙumeṉ ḏṟāyndē — yahavuruvai
naṉgaṟindu munnīr nadipōlu mōyumē
yuṉgaṇaru ṇācalaṉē yōr.

பதச்சேதம்: அகமுகம் ஆர் அந்த அமல மதி தன்னால் அகம் இது தான் எங்கு எழும் என்று ஆய்ந்தே, அக உருவை நன்கு அறிந்து, முந்நீர் நதி போலும் ஓயுமே உன்கண் அருணாசலனே. ஓர்.

Padacchēdam (word-separation): ahamukham-ār anda amala mati-taṉṉāl aham idu-tāṉ eṅgu eṙum eṉḏṟu āyndē, aha-v-uruvai naṉgu aṟindu, munnīr nadi pōlum ōyumē uṉgaṇ aruṇācalaṉē. ōr.

English translation: By that immaculate mind that is completely ahamukham [inward facing, selfward-facing or self-attentive] investigating where this ‘I’ itself rises and [thereby] clearly knowing the form [or real nature] of ‘I’, one will certainly cease in you, Arunachala, like a river in the ocean. Investigate [or know].

Aruṇācalaramaṇaṉ:

அரியாதியி தரசீவர தகவாரிச குகையில்
லறிவாய்ரமி பரமாத்தும னருணாசல ரமணன்
பரிவாலுள முருகாநல பரனார்ந்திடு குகையார்ந்
தறிவாம்விழி திறவாநிச மறிவாயது வெளியாம்.

ariyādiyi tarajīvara dahavārija guhaiyil
laṟivāyrami paramāttuma ṉaruṇācala ramaṇaṉ
parivāluḷa murugānala paraṉārndiḍu guhaiyārn
daṟivāmviṙi tiṟavānija maṟivāyadu veḷiyām.

பதச்சேதம்: அரி ஆதி இதர சீவரது அக வாரிச குகையில் அறிவாய் ரமி பரமாத்துமன் அருணாசலரமணன். பரிவால் உளம் உருகா, நல பரன் ஆர்ந்திடு குகை ஆர்ந்து, அறிவு ஆம் விழி திறவா, நிசம் அறிவாய்; அது வெளி ஆம்.

Padacchēdam (word-separation): ari ādi itara jīvaradu aha-vārija guhaiyil aṟivāy rami paramāttumaṉ aruṇācalaramaṇaṉ. parivāl uḷam uruhā, nala paraṉ ārndiḍu guhai ārndu, aṟivu ām viṙi tiṟavā, nijam aṟivāy; adu veḷi ām.

English translation: Aruṇācalaramaṇa is paramātman [the supreme spirit or ultimate self of all] rejoicing as awareness in the cave of the heart-lotus of [all] different jīvas [souls or sentient beings] beginning with Hari [Viṣṇu]. Heart melting with love, reaching [or merging in] the cave where [this] sublime supreme dwells, the eye that is awareness opening, you will [thereby] know what is innate [or one’s own, namely your own real nature, the indwelling Aruṇācalaramaṇa]; [because] it will be exposed [opened, disclosed or made clear] [meaning it will shine forth, devouring ego and everything else in the infinite clarity of pure awareness].

Upadēśa Undiyār verse 1:

கன்மம் பயன்றரல் கர்த்தன தாணையாற்
கன்மங் கடவுளோ வுந்தீபற
      கன்மஞ் சடமதா லுந்தீபற.

kaṉmam payaṉḏṟaral karttaṉa dāṇaiyāṟ
kaṉmaṅ kaḍavuḷō vundīpaṟa
      kaṉmañ jaḍamadā lundīpaṟa.

பதச்சேதம்: கன்மம் பயன் தரல் கர்த்தனது ஆணையால். கன்மம் கடவுளோ? கன்மம் சடம் அதால்.

Padacchēdam (word-separation): kaṉmam payaṉ taral karttaṉadu āṇaiyāl. kaṉmam kaḍavuḷ-ō? kaṉmam jaḍam adāl.

English translation: Karma [action] giving fruit is by the ordainment of God [the kartā or ordainer]. Since karma is jaḍa [devoid of awareness], can karma be God?

Upadēśa Undiyār verse 2:

வினையின் விளைவு விளிவுற்று வித்தாய்
வினைக்கடல் வீழ்த்திடு முந்தீபற
      வீடு தரலிலை யுந்தீபற.

viṉaiyiṉ viḷaivu viḷivuṯṟu vittāy
viṉaikkaḍal vīṙttiḍu mundīpaṟa
      vīḍu taralilai yundīpaṟa.

பதச்சேதம்: வினையின் விளைவு விளிவு உற்று வித்தாய் வினை கடல் வீழ்த்திடும். வீடு தரல் இலை.

Padacchēdam (word-separation): viṉaiyiṉ viḷaivu viḷivu uṯṟu vittāy viṉai-kaḍal vīṙttiḍum. vīḍu taral ilai.

English translation: The fruit of action perishing [when it is experienced as part of prārabdha], [remaining] as seed [namely viṣaya-vāsanās] causes [one] to fall in the ocean of action. It [action or karma]is not giving liberation.

Upadēśa Sāraḥ (Sanskrit) verse 2:

कृतिम होदधौ पतन कारणम् ।
फलम शाश्वतं गतिनि रोधकम् ॥ २ ॥

kṛtima hōdadhau patana kāraṇam
phalama śāśvataṁ gatini rōdhakam

पदच्छेद: कृति महा उदधौ पतन कारणम्. फलम् अशाश्वतम्. गति निरोधकम्.

Padacchēda (word-separation): kṛti mahā udadhau patana kāraṇam. phalam aśāśvatam. gati nirōdhakam.

English translation: The cause of falling in the vast ocean of action [is seeds, namely viṣaya-vāsanās]. The fruit [of any action (karma)] is impermanent. [Action is therefore] liberation-obstructing.

Upadēśa Sāram (Malayalam) verse 2:

കർമഫ ലങ്ങളോ നശ്വരം വാസനാ
      കാരവി ത്തായതു കൂട ക്കൂടെ
കർമസ മുദ്രത്തിൽ ചാടിക്കു മല്ലാതെ
      ഗതിയിനെ യെന്നുമെ കാണി ക്കില്ല.

karmapha laṅgaḷō naśvaraṁ vāsanā
      kāravi ttāyatu kūṭa kkūṭe
karmasa mudrattil cāṭikku mallāte
      gatiyine yennume kāṇi kkilla.

പദച്ഛേദം: കർമ ഫലങ്ങളോ നശ്വരം, വാസനാകാര വിത്തായ് അതു കൂടക്കൂടെ കർമ സമുദ്രത്തിൽ ചാടിക്കും അല്ലാതെ ഗതിയിനെ എന്നുമെ കാണിക്കില്ല.

Padacchēdam (word-separation): karma-phalaṅgaḷō naśvaraṁ, vāsanākāra vittāy atu kūṭakkūṭe karma-samudrattil cāṭikkum allāte gatiyine ennume kāṇikkilla.

English translation: Whereas the fruits of karma are perishable, as seeds in the form of vāsanās [inclinations to do karma] it [karma] will not ever show the path [to liberation] but will only plunge [one] again and again in the ocean of karma.

Upadēśa Undiyār verse 3:

கருத்தனுக் காக்குநிட் காமிய கன்மங்
கருத்தைத் திருத்தியஃ துந்தீபற
      கதிவழி காண்பிக்கு முந்தீபற.

karuttaṉuk kākkuniṭ kāmiya kaṉmaṅ
karuttait tiruttiyaḵ dundīpaṟa
      gativaṙi kāṇbikku mundīpaṟa.

பதச்சேதம்: கருத்தனுக்கு ஆக்கும் நிட்காமிய கன்மம் கருத்தை திருத்தி, அஃது கதி வழி காண்பிக்கும்.

Padacchēdam (word-separation): karuttaṉukku ākkum niṭkāmiya kaṉmam karuttai tirutti, aḵdu gati vaṙi kāṇbikkum.

English translation: Niṣkāmya karma [action not motivated by desire] done [with love] for God, purifying the mind, it will [thereby] cause [one] to see the path to liberation.

Upadēśa Sāraḥ (Sanskrit) verse 3:

ईश्व रार्पितं नेच्छ याकृतम् ।
चित्त शोधकं मुक्ति साधकम् ॥ ३ ॥

īśva rārpitaṁ nēccha yākṛtam
citta śōdhakaṁ mukti sādhakam

पदच्छेद: ईश्वर अर्पितम् न इच्छया कृतम् चित्त शोधकम् मुक्ति साधकम्.

Padacchēda (word-separation): īśvara arpitam na icchayā kṛtam citta śōdhakam mukti sādhakam.

English translation: [Action that is] not done with desire [but] offered [entrusted or transferred] to God [is] mind-purifier [and thereby indirectly] liberation-accomplishing.

Upadēśa Sāram (Malayalam) verse 3:

ഈശ്വര പ്രീതിയി നായ് ഫല മേല്പിച്ചൊ
      രിച്ഛയെ ന്നിച്ചെയ് നി ഷ്കാമ്യ കർമം
ആശയ ശുദ്ധിവ രുത്തിയാ മുക്തിയി
      നായുള്ള മാർഗ്ഗത്തിൽ ചേർക്കു മോർക്ക.

īśvara prītiyi nāyphala mēlpicco
      ricchaye nniccey niṣkāmya karmaṁ
āśaya śuddhi varuttiyā muktiyi
      nāyuḷḷa mārggattil cērkku mōrka.

പദച്ഛേദം: ഈശ്വര പ്രീതിയിനായ് ഫലം ഏല്പിച്ചു ഒരു ഇച്ഛ എന്നി ചെയ് നിഷ്കാമ്യ കർമം ആശയ ശുദ്ധി വരുത്തി ആ മുക്തിയിനായ് ഉള്ള മാർഗ്ഗത്തിൽ ചേർക്കും. ഓർക്ക.

Padacchēdam (word-separation): īśvara prītiyināy phalaṁ ēlpiccu oru iccha enni cey niṣkāmya karmaṁ āśaya śuddhi varutti ā muktiyināy uḷḷa mārggattil cērkkuṁ. ōrka.

English translation: Niṣkāmya karma [desireless action] done for the love of God, entrusting the fruit [to him] without any desire [for it], will, accomplishing purification of mind, [thereby] bring [one] to the path which is for that mukti [liberation]. Know [thus].

Upadēśa Undiyār verse 8:

அனியபா வத்தி னவனக மாகு
மனனிய பாவமே யுந்தீபற
      வனைத்தினு முத்தம முந்தீபற.

aṉiyabhā vatti ṉavaṉaha māhu
maṉaṉiya bhāvamē yundīpaṟa
      vaṉaittiṉu muttama mundīpaṟa.

பதச்சேதம்: அனிய பாவத்தின் அவன் அகம் ஆகும் அனனிய பாவமே அனைத்தினும் உத்தமம்.

Padacchēdam (word-separation): aṉiya-bhāvattiṉ avaṉ aham āhum aṉaṉiya-bhāvam-ē aṉaittiṉ-um uttamam.

English translation: Rather than anya-bhāva [meditation on God as other than oneself], ananya-bhāva [meditation on nothing other than oneself], in which he is [understood to be] I, certainly is the best among all [practices of bhakti, varieties of meditation and kinds of spiritual practice] [in the sense that it is the most effective of all means to purify the mind, and is also the only means to eradicate ego, the root of all impurities].

Upadēśa Undiyār verse 9:

பாவ பலத்தினாற் பாவனா தீதசற்
பாவத் திருத்தலே யுந்தீபற
      பரபத்தி தத்துவ முந்தீபற.

bhāva balattiṉāṯ bhāvaṉā tītasaṯ
bhāvat tiruttalē yundīpaṟa
      parabhatti tattuva mundīpaṟa.

பதச்சேதம்: பாவ பலத்தினால் பாவனாதீத சத் பாவத்து இருத்தலே பரபத்தி தத்துவம்.

Padacchēdam (word-separation): bhāva balattiṉāl bhāvaṉātīta sat-bhāvattu iruttal-ē para-bhatti tattuvam.

English translation: By the strength [intensity, firmness or stability] of [such] meditation [ananya-bhāva or self-attentiveness], being in sat-bhāva [the state of being], which transcends [all] bhāvanā [thinking, imagination or meditation in the sense of mental activity], alone is para-bhakti tattva [the nature, reality or true state of supreme devotion].

Upadēśa Undiyār verse 10:

உதித்த விடத்தி லொடுங்கி யிருத்த
லதுகன்மம் பத்தியு முந்தீபற
      வதுயோக ஞானமு முந்தீபற.

uditta viḍatti loḍuṅgi yirutta
ladukaṉmam bhattiyu mundīpaṟa
      vaduyōga ñāṉamu mundīpaṟa.

பதச்சேதம்: உதித்த இடத்தில் ஒடுங்கி இருத்தல்: அது கன்மம் பத்தியும்; அது யோகம் ஞானமும்.

Padacchēdam (word-separation): uditta iḍattil oḍuṅgi iruttal: adu kaṉmam bhatti-y-um; adu yōgam ñāṉam-um.

English translation: Being, having subsided in the place from which one rose: that is karma and bhakti; that is yōga and jñāna.

Explanatory paraphrase: Being, having subsided [dissolved or ceased] in the place from which one rose [namely one’s own being, ‘I am’]: that is [the culmination of the paths of] [niṣkāmya] karma and bhakti [as explained in the previous seven verses]; that is [also the culmination of the paths of] yōga [as will be explained in the next five verses] and jñāna [as will be explained in the final fifteen verses].

Upadēśa Undiyār verse 13:

இலயமு நாச மிரண்டா மொடுக்க
மிலயித் துளதெழு முந்தீபற
      வெழாதுரு மாய்ந்ததே லுந்தீபற.

ilayamu nāśa miraṇḍā moḍukka
milayit tuḷadeṙu mundīpaṟa
      veṙāduru māyndadē lundīpaṟa.

பதச்சேதம்: இலயமும் நாசம் இரண்டு ஆம் ஒடுக்கம். இலயித்து உளது எழும். எழாது உரு மாய்ந்ததேல்.

Padacchēdam (word-separation): ilayam-um nāśam iraṇḍu ām oḍukkam. ilayittu uḷadu eṙum. eṙādu uru māyndadēl.

English translation: Dissolution [complete subsidence or cessation of ego or mind] is [of] two [kinds]: laya [temporary dissolution] and nāśa [permanent dissolution or annihilation]. What is lying down [or dissolved in laya] will rise. If [its] form dies [in nāśa], it will not rise.

Upadēśa Undiyār verse 14:

ஒடுக்க வளியை யொடுங்கு முளத்தை
விடுக்கவே யோர்வழி யுந்தீபற
      வீயு மதனுரு வுந்தீபற.

oḍukka vaḷiyai yoḍuṅgu muḷattai
viḍukkavē yōrvaṙi yundīpaṟa
      vīyu madaṉuru vundīpaṟa.

பதச்சேதம்: ஒடுக்க வளியை ஒடுங்கும் உளத்தை விடுக்கவே ஓர் வழி, வீயும் அதன் உரு.

Padacchēdam (word-separation): oḍukka vaḷiyai oḍuṅgum uḷattai viḍukka-v-ē ōr vaṙi, vīyum adaṉ uru.

English translation: Only when one sends the mind, which will be restrained [become calm or dissolve] when one restrains the breath, on ōr vaṙi [the investigating path or one path, namely the path of self-investigation, which is the one and only means to eradicate ego and thereby annihilate the mind] will its form perish.

Upadēśa Undiyār verse 16:

வெளிவிட யங்களை விட்டு மனந்தன்
னொளியுரு வோர்தலே யுந்தீபற
      வுண்மை யுணர்ச்சியா முந்தீபற.

veḷiviḍa yaṅgaḷai viṭṭu maṉantaṉ
ṉoḷiyuru vōrdalē yundīpaṟa
      vuṇmai yuṇarcciyā mundīpaṟa.

பதச்சேதம்: வெளி விடயங்களை விட்டு மனம் தன் ஒளி உரு ஓர்தலே உண்மை உணர்ச்சி ஆம்.

Padacchēdam (word-separation): veḷi viḍayaṅgaḷai viṭṭu maṉam taṉ oḷi-uru ōrdalē uṇmai uṇarcci ām.

English translation: Leaving [or letting go of] [awareness of any] external viṣayas [objects or phenomena], the mind knowing its own form of light [namely the light of pure awareness, which is its essential form or nature] is alone real awareness [true knowledge or knowledge of reality].

Upadēśa Sāraḥ (Sanskrit) verse 16:

दृश्य वारितं चित्त मात्मनः ।
चित्त्व दर्शनं तत्त्व दर्शनम् ॥ १६ ॥

dṛśya vāritaṁ citta mātmanaḥ
citva darśanaṁ tattva darśanam

पदच्छेद: दृश्य वारितम्, चित्तम् आत्मनः चित्त्व दर्शनम् तत्त्व दर्शनम्.

Padacchēda (word-separation): dṛśya vāritam, cittam ātmanaḥ cittva darśanam tattva darśanam.

English translation: Kept back from dṛśya [what is seen, perceived or known as an object], the mind seeing its own cittva [its real nature as pure awareness or knowingness] is tattva-darśana [seeing tattva: ‘thatness’, what actually exists and is therefore real].

Upadēśa Sāram (Malayalam) verse 16:

പുറവിഷ യങ്ങളിൽ പോകാതെ ചിത്തത്തിൻ
      പോക്കിനെ യുണ്മുഖ മാക്കി ത്തന്‍റെ
അറിവായ രൂപത്തെ ത്താനറി യുന്നതെ
      യറിവാകും സത്യമ കത്തിൽ കൊൾക.

puṟaviṣa yaṅṅaḷil pōkāte cittattin
      pōkkine yuṇmukha mākki ttanḏe
aṟivāya rūpatte ttānaṟi yunnate
      yarivākuṁ satyama kattil koḷka.


പദച്ഛേദം: പുറ വിഷയങ്ങളിൽ പോകാതെ ചിത്തത്തിൻ പോക്കിനെ ഉണ്മുഖം ആക്കി തന്‍റെ അറിവായ രൂപത്തെ താൻ അറിയുന്നതെ അറിവ് ആകം. സത്യം അകത്തിൽ കൊൾക.

Padacchēdam (word-separation): puṟa viṣayaṅṅaḷil pōkāte cittattin pōkkine uṇmukha mākki tanḏe aṟivāya rūpatte tān aṟiyunnate arivu ākuṁ. satyam akattil koḷka.

English translation: Oneself knowing [or being aware of] one’s own [real] form [or nature], which is awareness, having made the flow [or direction] of the mind inward-facing, not going [out] towards external viṣayas [objects or phenomena], alone is [real] awareness [or knowledge]. Grasp [this] truth [this real awareness] in [your] heart.

Upadēśa Undiyār verse 17:

மனத்தி னுருவை மறவா துசாவ
மனமென வொன்றிலை யுந்தீபற
      மார்க்கநே ரார்க்குமி துந்தீபற.

maṉatti ṉuruvai maṟavā dusāva
maṉameṉa voṉḏṟilai yundīpaṟa
      mārgganē rārkkumi dundīpaṟa.

பதச்சேதம்: மனத்தின் உருவை மறவாது உசாவ, மனம் என ஒன்று இலை. மார்க்கம் நேர் ஆர்க்கும் இது.

Padacchēdam (word-separation): maṉattiṉ uruvai maṟavādu usāva, maṉam eṉa oṉḏṟu ilai. mārggam nēr ārkkum idu.

English translation: When one investigates the form of the mind without forgetting [neglecting, abandoning, giving up or ceasing], [it will be clear that] there is not anything called ‘mind’. This is the direct [straight or appropriate] path for everyone whomsoever.

Upadēśa Undiyār verse 19:

நானென் றெழுமிட மேதென நாடவுண்
ணான்றலை சாய்ந்திடு முந்தீபற
      ஞான விசாரமி துந்தீபற.

nāṉeṉ ḏṟeṙumiḍa mēdeṉa nāḍavuṇ
ṇāṉḏṟalai sāyndiḍu mundīpaṟa
      ñāṉa vicārami dundīpaṟa.

பதச்சேதம்: நான் என்று எழும் இடம் ஏது என நாட உள், நான் தலைசாய்ந்திடும். ஞான விசாரம் இது.

Padacchēdam (word-separation): nāṉ eṉḏṟu eṙum iḍam ēdu eṉa nāḍa uḷ, nāṉ talai-sāyndiḍum. ñāṉa-vicāram idu.

English translation: When one investigates within what the place is from which one rises as ‘I’, ‘I’ will die. This is awareness-investigation.

Explanatory paraphrase: When one investigates within what the place is from which one [or it] rises as ‘I’ [ego or mind], ‘I’ will die. This is jñāna-vicāra [awareness-investigation].

Upadēśa Undiyār verse 20:

நானொன்று தானத்து நானானென் றொன்றது
தானாகத் தோன்றுமே யுந்தீபற
      தானது பூன்றமா முந்தீபற.

nāṉoṉḏṟu thāṉattu nāṉāṉeṉ ḏṟoṉḏṟadu
tāṉāhat tōṉḏṟumē yundīpaṟa
      tāṉadu pūṉḏṟamā mundīpaṟa.

பதச்சேதம்: ‘நான்’ ஒன்று தானத்து ‘நான் நான்’ என்று ஒன்று அது தானாக தோன்றுமே. தான் அது பூன்றம் ஆம்.

Padacchēdam (word-separation): ‘nāṉ’ oṉḏṟu thāṉattu ‘nāṉ nāṉ’ eṉḏṟu oṉḏṟu adu tāṉāha tōṉḏṟumē. tāṉ adu pūṉḏṟam ām.

English translation: In the place where ‘I’ [namely ego, the false awareness ‘I am this’] merges, that, the one, appears spontaneously [or as oneself] as ‘I am I’ [that is, as awareness of oneself as oneself alone]. That itself [or that, oneself] is pūṉḏṟam [pūrṇa: the infinite whole or entirety of what is].

Upadēśa Undiyār verse 24:

இருக்கு மியற்கையா லீசசீ வர்க
ளொருபொரு ளேயாவ ருந்தீபற
      வுபாதி யுணர்வேவே றுந்தீபற.

irukku miyaṟkaiyā līśajī varga
ḷoruporu ḷēyāva rundīpaṟa
      vupādhi yuṇarvēvē ṟundīpaṟa.

பதச்சேதம்: இருக்கும் இயற்கையால் ஈச சீவர்கள் ஒரு பொருளே ஆவர். உபாதி உணர்வே வேறு.

Padacchēdam (word-separation): irukkum iyaṟkaiyāl īśa-jīvargaḷ oru poruḷē āvar. upādhi-y-uṇarvē vēṟu.

English translation: By [their] being nature, īśa [God] and jīva [soul] are just one poruḷ [substance or vastu]. Only upādhi-y-uṇarvu [adjunct-awareness] is [what makes them seem] different.

Upadēśa Undiyār verse 25:

தன்னை யுபாதிவிட் டோர்வது தானீசன்
றன்னை யுணர்வதா முந்தீபற
      தானா யொளிர்வதா லுந்தீபற.

taṉṉai yupādhiviṭ ṭōrvadu tāṉīśaṉ
ḏṟaṉṉai yuṇarvadā mundīpaṟa
      tāṉā yoḷirvadā lundīpaṟa.

பதச்சேதம்: தன்னை உபாதி விட்டு ஓர்வது தான் ஈசன் தன்னை உணர்வது ஆம், தானாய் ஒளிர்வதால்.

Padacchēdam (word-separation): taṉṉai upādhi viṭṭu ōrvadu tāṉ īśaṉ taṉṉai uṇarvadu ām, tāṉ-āy oḷirvadāl.

English translation: Knowing [or being aware of] oneself without adjuncts is itself knowing God, because [God is what is always] shining as oneself [one’s own real nature, namely pure awareness, which is oneself without any adjuncts].

Upadēśa Undiyār verse 26:

தானா யிருத்தலே தன்னை யறிதலாந்
தானிரண் டற்றதா லுந்தீபற
      தன்மய நிட்டையீ துந்தீபற.

tāṉā yiruttalē taṉṉai yaṟidalān
tāṉiraṇ ḍaṯṟadā lundīpaṟa
      taṉmaya niṭṭhaiyī dundīpaṟa.

பதச்சேதம்: தான் ஆய் இருத்தலே தன்னை அறிதல் ஆம், தான் இரண்டு அற்றதால். தன்மய நிட்டை ஈது.

Padacchēdam (word-separation): tāṉ-āy iruttal-ē taṉṉai aṟidal ām, tāṉ iraṇḍu aṯṟadāl. taṉmaya niṭṭhai īdu.

English translation: Explanatory paraphrase: Being oneself [that is, being as one actually is without rising to know anything else] alone is knowing oneself, because oneself [one’s real nature] is devoid of two [that is, devoid of the fundamental duality of subject and object, knower and thing known]. This is tanmaya-niṣṭhā [‘steadfastness as that’: the state of being firmly fixed or established as ‘that’ (tat), the one infinite reality called brahman].

Upadēśa Undiyār verse 27:

அறிவறி யாமையு மற்ற வறிவே
யறிவாகு முண்மையீ துந்தீபற
      வறிவதற் கொன்றிலை யுந்தீபற.

aṟivaṟi yāmaiyu maṯṟa vaṟivē
yaṟivāhu muṇmaiyī dundīpaṟa
      vaṟivadaṟ koṉḏṟilai yundīpaṟa.

பதச்சேதம்: அறிவு அறியாமையும் அற்ற அறிவே அறிவு ஆகும். உண்மை ஈது. அறிவதற்கு ஒன்று இலை.

Padacchēdam (word-separation): aṟivu aṟiyāmai-y-um aṯṟa aṟivē aṟivu āhum. uṇmai īdu. aṟivadaṟku oṉḏṟu ilai.

English translation: Only knowledge [in the sense of awareness] that is devoid of knowledge and ignorance [of anything other than oneself] is [actual] knowledge [or awareness]. This [alone] is [what is] real, [because in the clear view of oneself as pure awareness] there is not anything [other than oneself for one either] to know [or to not know].

Upadēśa Undiyār verse 28:

தனாதியல் யாதெனத் தான்றெரி கிற்பின்
னனாதி யனந்தசத் துந்தீபற
      வகண்ட சிதானந்த முந்தீபற.

taṉādiyal yādeṉat tāṉḏṟeri hiṟpiṉ
ṉaṉādi yaṉantasat tundīpaṟa
      vakhaṇḍa cidāṉanda mundīpaṟa.

பதச்சேதம்: தனாது இயல் யாது என தான் தெரிகில், பின் அனாதி அனந்த சத்து அகண்ட சித் ஆனந்தம்.

Padacchēdam (word-separation): taṉādu iyal yādu eṉa tāṉ terihil, piṉ aṉādi aṉanta sattu akhaṇḍa cit āṉandam.

English translation: If one knows what the [real] nature of oneself is, then [what will remain existing and shining is only the real nature of oneself (ātma-svarūpa), which is] anādi [beginningless], ananta [endless, limitless or infinite] and akhaṇḍa [unbroken, undivided or unfragmented] sat-cit-ānanda [being-awareness-happiness].

Uḷḷadu Nāṟpadu maṅgalam verse 1:

உள்ளதல துள்ளவுணர் வுள்ளதோ வுள்ளபொரு
ளுள்ளலற வுள்ளத்தே யுள்ளதா — லுள்ளமெனு
முள்ளபொரு ளுள்ளலெவ னுள்ளத்தே யுள்ளபடி
யுள்ளதே யுள்ள லுணர்.

uḷḷadala duḷḷavuṇar vuḷḷadō vuḷḷaporu
ḷuḷḷalaṟa vuḷḷattē yuḷḷadā — luḷḷameṉu
muḷḷaporu ḷuḷḷaleva ṉuḷḷattē yuḷḷapaḍi
yuḷḷadē yuḷḷa luṇar.

பதச்சேதம்: உள்ளது அலது உள்ள உணர்வு உள்ளதோ? உள்ள பொருள் உள்ளல் அற உள்ளத்தே உள்ளதால், உள்ளம் எனும் உள்ள பொருள் உள்ளல் எவன்? உள்ளத்தே உள்ளபடி உள்ளதே உள்ளல். உணர்.

Padacchēdam (word-separation): uḷḷadu aladu uḷḷa-v-uṇarvu uḷḷadō? uḷḷa-poruḷ uḷḷal-aṟa uḷḷattē uḷḷadāl, uḷḷam eṉum uḷḷa-poruḷ uḷḷal evaṉ? uḷḷattē uḷḷapaḍi uḷḷadē uḷḷal. uṇar.

English translation: If what is were not, would being awareness be? Since the being substance is in the heart without thought, how to think of the being substance, which is called ‘heart’? Being in the heart as it is alone is thinking. Know.

Explanatory paraphrase: If uḷḷadu [what is] were not, would uḷḷa-v-uṇarvu [being awareness, real awareness or awareness that actually is] be? Since uḷḷa-poruḷ [the being substance or real substance] is in uḷḷam [the heart] without uḷḷal [thought or thinking], how to [or who can] think of [meditate on or investigate] uḷḷa-poruḷ, which is called ‘uḷḷam’ [the heart]? Being in the heart as it is [without rising as ego to think anything else] alone is thinking [of it] [remembering it, meditating on it, contemplating it, investigating it or revering it]. Know [or be aware] [of it as it is].

Uḷḷadu Nāṟpadu maṅgalam verse 1 (Sanskrit version composed by Bhagavan):

सद्विना सद्ज्ञान मस्ति किमुसत्यम्
वृत्तिरहि तम्हृदिवि भात्यतः — तत्तृदयम्
ध्यायतिक थम्हृदित दात्मभा वस्थितिर्
ध्यानम्स द्वस्तुनस् स्यात् ॥

sadvinā sadjñāna masti kimusatyam
vṛttirahi tamhṛdivi bhātyataḥ — tattṛdayam
dhyāyatika thamhṛdita dātmabhā vasthitir
dhyānamsa dvastunas syāt.

पदच्छेद: सत् विना सत् ज्ञानम् अस्ति किमु? सत्यम् वृत्ति रहितम् हृदि विभाति. अतस् तत् हृदयम् ध्यायति कथम्? हृदि तदात्म भाव स्थितिर् ध्यानम् सत् वस्तुनः. स्यात्.

Padacchēda (word-separation): sat vinā sat-jñānam asti kimu? satyam vṛtti rahitam hṛdi vibhāti. atas tat hṛdayam dhyāyati katham? hṛdi tadātma-bhāva sthitir dhyānam sat-vastunaḥ. syāt.

English translation: Without sat [being, existence or what is real], could sat-jñānam [being-awareness or awareness of being] be? Satyam [what is real] shines in the heart devoid of vṛtti [thought or mental activity, including the first thought, the ahaṁ-vṛtti, the ‘I’-thought or ego, the knower of all other thoughts]. Therefore how to meditate on it, the heart? Standing [staying, remaining, abiding or being] in the heart as it is [that is, as pure being-awareness, without rising as ‘I’ (ego) to know anything else] is dhyāna [meditation or contemplation] on sat-vastu [the real substance or essence, which is being]. May it be [that is, may such meditation be (thereby implying: may you be in the heart as it is)].

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 4:

உருவந்தா னாயி னுலகுபர மற்றா
முருவந்தா னன்றே லுவற்றி — னுருவத்தைக்
கண்ணுறுதல் யாவனெவன் கண்ணலாற் காட்சியுண்டோ
கண்ணதுதா னந்தமிலாக் கண்.

uruvandā ṉāyi ṉulahupara maṯṟā
muruvandā ṉaṉḏṟē luvaṯṟi — ṉuruvattaik
kaṇṇuṟudal yāvaṉevaṉ kaṇṇalāṯ kāṭciyuṇḍō
kaṇṇadutā ṉantamilāk kaṇ.

பதச்சேதம்: உருவம் தான் ஆயின், உலகு பரம் அற்று ஆம்; உருவம் தான் அன்றேல், உவற்றின் உருவத்தை கண் உறுதல் யாவன்? எவன்? கண் அலால் காட்சி உண்டோ? கண் அது தான், அந்தம் இலா கண்.

Padacchēdam (word-separation): uruvam tāṉ āyiṉ, ulahu param aṯṟu ām; uruvam tāṉ aṉḏṟēl, uvaṯṟiṉ uruvattai kaṇ uṟudal yāvaṉ? evaṉ? kaṇ alāl kāṭci uṇḍō? kaṇ adu tāṉ, antam-ilā kaṇ.

English translation: If oneself is a form, the world and God will be likewise; if oneself is not a form, who can see their forms, and how [to do so]? Can what is seen be otherwise [or of a different nature] than the eye [the awareness that sees or perceives it]? The [real] eye is oneself [one’s real nature, which is pure awareness], the infinite [and hence formless] eye [so it can never see any forms or phenomena, which are all finite].

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 5:

உடல்பஞ்ச கோச வுருவதனா லைந்து
முடலென்னுஞ் சொல்லி லொடுங்கு — முடலன்றி
யுண்டோ வுலக முடல்விட் டுலகத்தைக்
கண்டா ருளரோ கழறு.

uḍalpañca kōśa vuruvadaṉā laindu
muḍaleṉṉuñ colli loḍuṅgu — muḍalaṉḏṟi
yuṇḍō vulaha muḍalviṭ ṭulahattaik
kaṇḍā ruḷarō kaṙaṟu.

பதச்சேதம்: உடல் பஞ்ச கோச உரு. அதனால், ஐந்தும் ‘உடல்’ என்னும் சொல்லில் ஒடுங்கும். உடல் அன்றி உண்டோ உலகம்? உடல் விட்டு, உலகத்தை கண்டார் உளரோ? கழறு.

Padacchēdam (word-separation): uḍal pañca kōśa uru. adaṉāl, aindum ‘uḍal’ eṉṉum sollil oḍuṅgum. uḍal aṉḏṟi uṇḍō ulaham? uḍal viṭṭu, ulahattai kaṇḍār uḷarō? kaṙaṟu.

English translation: The body is pañca-kōśa-uru [a form composed of five sheaths, namely a physical structure, life, mind, intellect and will]. Therefore all five [sheaths] are included in the term ‘body’. Without a body [composed of these five sheaths], is there a world? Without [experiencing oneself as such] a body, is there anyone who has seen a world? Say.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 6:

உலகைம் புலன்க ளுருவேறன் றவ்வைம்
புலனைம் பொறிக்குப் புலனா — முலகைமன
மொன்றைம் பொறிவாயா லோர்ந்திடுத லான்மனத்தை
யன்றியுல குண்டோ வறை.

ulahaim pulaṉga ḷuruvēṟaṉ ḏṟavvaim
pulaṉaim poṟikkup pulaṉā — mulahaimaṉa
moṉḏṟaim poṟivāyā lōrndiḍuda lāṉmaṉattai
yaṉḏṟiyula kuṇḍō vaṟai.

பதச்சேதம்: உலகு ஐம் புலன்கள் உரு; வேறு அன்று. அவ் ஐம் புலன் ஐம் பொறிக்கு புலன் ஆம். உலகை மனம் ஒன்று ஐம் பொறிவாயால் ஓர்ந்திடுதலால், மனத்தை அன்றி உலகு உண்டோ? அறை.

Padacchēdam (word-separation): ulahu aim pulaṉgaḷ uru; vēṟu aṉḏṟu. a-vv-aim pulaṉ aim poṟikku pulaṉ ām. ulahai maṉam oṉḏṟu aim poṟi-vāyāl ōrndiḍudalāl, maṉattai aṉḏṟi ulahu uṇḍō? aṟai.

English translation: The world is a form [composed] of five [kinds of] sense-impressions [sights, sounds, tastes, smells and tactile sensations], not anything else. Those five [kinds of] sense-impressions are impressions to [or for] the five sense organs. Since the mind alone [or since one thing, the mind] perceives the world by way of the five sense organs, is there [any] world besides [excluding, if not for, apart from, other than or without] the mind? Say.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 7:

உலகறிவு மொன்றா யுதித்தொடுங்கு மேனு
முலகறிவு தன்னா லொளிரு — முலகறிவு
தோன்றிமறை தற்கிடனாய்த் தோன்றிமறை யாதொளிரும்
பூன்றமா மஃதே பொருள்.

ulahaṟivu moṉḏṟā yudittoḍuṅgu mēṉu
mulahaṟivu taṉṉā loḷiru — mulahaṟivu
tōṉḏṟimaṟai daṯkiḍaṉāyt tōṉḏṟimaṟai yādoḷirum
pūṉḏṟamā maḵdē poruḷ.

பதச்சேதம்: உலகு அறிவும் ஒன்றாய் உதித்து ஒடுங்கும் ஏனும், உலகு அறிவு தன்னால் ஒளிரும். உலகு அறிவு தோன்றி மறைதற்கு இடன் ஆய் தோன்றி மறையாது ஒளிரும் பூன்றம் ஆம் அஃதே பொருள்.

Padacchēdam (word-separation): ulahu aṟivum oṉḏṟāy udittu oḍuṅgum ēṉum, ulahu aṟivu-taṉṉāl oḷirum. ulahu aṟivu tōṉḏṟi maṟaidaṯku iḍaṉ-āy tōṉḏṟi maṟaiyādu oḷirum pūṉḏṟam ām aḵdē poruḷ.

English translation: Though the world and awareness [the awareness that perceives the world, namely ego or mind] arise and subside simultaneously, the world shines by [that rising and subsiding] awareness [the mind]. Only that which shines without appearing or disappearing as the place [space, expanse, location, site or ground] for the appearing and disappearing of the world and [that] awareness is poruḷ [the real substance or vastu], which is pūṉḏṟam [the infinite whole or pūrṇa].

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 13:

ஞானமாந் தானேமெய் நானாவா ஞானமஞ்
ஞானமாம் பொய்யாமஞ் ஞானமுமே — ஞானமாந்
தன்னையன்றி யின்றணிக டாம்பலவும் பொய்மெய்யாம்
பொன்னையன்றி யுண்டோ புகல்.

ñāṉamān tāṉēmey nāṉāvā ñāṉamañ
ñāṉamām poyyāmañ ñāṉamumē — ñāṉamān
taṉṉaiyaṉḏṟi yiṉḏṟaṇiga ḍāmpalavum poymeyyām
poṉṉaiyaṉḏṟi yuṇḍō puhal.

பதச்சேதம்: ஞானம் ஆம் தானே மெய். நானா ஆம் ஞானம் அஞ்ஞானம் ஆம். பொய் ஆம் அஞ்ஞானமுமே ஞானம் ஆம் தன்னை அன்றி இன்று. அணிகள் தாம் பலவும் பொய்; மெய் ஆம் பொன்னை அன்றி உண்டோ? புகல்.

Padacchēdam (word-separation): ñāṉam ām tāṉē mey. nāṉā ām ñāṉam aññāṉam ām. poy ām aññāṉamumē ñāṉam ām taṉṉai aṉḏṟi iṉḏṟu. aṇigaḷ tām palavum poy; mey ām poṉṉai aṉḏṟi uṇḍō? puhal.

English translation: Oneself, who is jñāna [knowledge or awareness], alone is real. Awareness that is manifold [namely the mind, whose root, ego, is the awareness that sees the one as many] is ajñāna [ignorance]. Even [that] ignorance, which is unreal, does not exist except as [besides, apart from or as other than] oneself, who is [real] awareness. All the many ornaments are unreal; do they exist except as gold, which is real? Say.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 14:

தன்மையுண்டேன் முன்னிலைப டர்க்கைக டாமுளவாந்
தன்மையி னுண்மையைத் தானாய்ந்து — தன்மையறின்
முன்னிலைப டர்க்கை முடிவுற்றொன் றாயொளிருந்
தன்மையே தன்னிலைமை தான்.

taṉmaiyuṇḍēṉ muṉṉilaipa ḍarkkaiga ḍāmuḷavān
taṉmaiyi ṉuṇmaiyait tāṉāyndu — taṉmaiyaṟiṉ
muṉṉilaipa ḍarkkai muḍivuṯṟoṉ ḏṟāyoḷirun
taṉmaiyē taṉṉilaimai tāṉ.

பதச்சேதம்: தன்மை உண்டேல், முன்னிலை படர்க்கைகள் தாம் உள ஆம். தன்மையின் உண்மையை தான் ஆய்ந்து தன்மை அறின், முன்னிலை படர்க்கை முடிவு உற்று, ஒன்றாய் ஒளிரும் தன்மையே தன் நிலைமை தான்.

Padacchēdam (word-separation): taṉmai uṇḍēl, muṉṉilai paḍarkkaigaḷ tām uḷa-v-ām. taṉmaiyiṉ uṇmaiyai tāṉ āyndu taṉmai aṟiṉ, muṉṉilai paḍarkkai muḍivu uṯṟu, oṉḏṟāy oḷirum taṉmaiyē taṉ-nilaimai tāṉ.

English translation: If the first person [ego] exists, second and third persons [everything else] will exist. If the first person ceases to exist [by] oneself investigating the reality of the first person, second and third persons coming to an end, the taṉmai [selfness, essence or reality] that shines as one [undivided by the appearance of these three persons] alone is oneself, the nilaimai [enduring nature or reality] of oneself.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 22:

மதிக்கொளி தந்தம் மதிக்கு ளொளிரு
மதியினை யுள்ளே மடக்கிப் — பதியிற்
பதித்திடுத லன்றிப் பதியை மதியான்
மதித்திடுத லெங்ஙன் மதி.

matikkoḷi tandam matikku ḷoḷiru
matiyiṉai yuḷḷē maḍakkip — patiyiṯ
padittiḍuda laṉḏṟip patiyai matiyāṉ
madittiḍuda leṅṅaṉ madi.

பதச்சேதம்: மதிக்கு ஒளி தந்து, அம் மதிக்குள் ஒளிரும் மதியினை உள்ளே மடக்கி பதியில் பதித்திடுதல் அன்றி, பதியை மதியால் மதித்திடுதல் எங்ஙன்? மதி.

Padacchēdam (word-separation): matikku oḷi tandu, a-m-matikkuḷ oḷirum matiyiṉai uḷḷē maḍakki patiyil padittiḍudal aṉḏṟi, patiyai matiyāl madittiḍudal eṅṅaṉ? madi.

English translation: Except by, turning mati [the mind or intellect] back within, [thereby] completely immersing it in pati [the Lord or God], who shines [as pure awareness] within that mind giving light [of awareness] to the mind, how to fathom [or investigate and know] God by the mind? Consider.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 23:

நானென்றித் தேக நவிலா துறக்கத்து
நானின்றென் றாரு நவில்வதிலை — நானொன்
றெழுந்தபி னெல்லா மெழுமிந்த நானெங்
கெழுமென்று நுண்மதியா லெண்.

nāṉeṉḏṟid dēha navilā duṟakkattu
nāṉiṉḏṟeṉ ḏṟāru navilvadilai — nāṉoṉ
ḏṟeṙundapi ṉellā meṙuminda nāṉeṅ
geṙumeṉḏṟu nuṇmatiyā leṇ.

பதச்சேதம்: ‘நான்’ என்று இத் தேகம் நவிலாது. ‘உறக்கத்தும் நான் இன்று’ என்று ஆரும் நவில்வது இலை. ‘நான்’ ஒன்று எழுந்த பின், எல்லாம் எழும். இந்த ‘நான்’ எங்கு எழும் என்று நுண் மதியால் எண்.

Padacchēdam (word-separation): ‘nāṉ’ eṉḏṟu i-d-dēham navilādu. ‘uṟakkattum nāṉ iṉḏṟu’ eṉḏṟu ārum navilvadu ilai. ‘nāṉ’ oṉḏṟu eṙunda piṉ, ellām eṙum. inda ‘nāṉ’ eṅgu eṙum eṉḏṟu nuṇ matiyāl eṇ.

English translation: This body does not say ‘I’ [that is, it is not aware of itself as ‘I’]. No one says ‘In sleep I do not exist’ [even though one was then not aware of this or any other body]. [Therefore neither this nor any other body can be what I actually am, but in waking and dream an awareness rises as ‘I am this body’.] After one thing [called] ‘I’ [namely ego, the awareness that rises as ‘I am this body’] rises, everything rises. Contemplate [investigate, discern, determine or ascertain] by nuṇ mati [a subtle, refined, sharp, keen, acute, precise, meticulous and discerning mind or intellect] where this ‘I’ rises.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 24:

சடவுடனா னென்னாது சச்சித் துதியா
துடலளவா நானொன் றுதிக்கு — மிடையிலிது
சிச்சடக்கி ரந்திபந்தஞ் சீவனுட்ப மெய்யகந்தை
யிச்சமு சாரமன மெண்.

jaḍavuḍaṉā ṉeṉṉādu saccit tudiyā
duḍalaḷavā nāṉoṉ ḏṟudikku — miḍaiyilidu
ciccaḍakki ranthibandhañ jīvaṉuṭpa meyyahandai
yiccamu sāramaṉa meṇ.

பதச்சேதம்: சட உடல் ‘நான்’ என்னாது; சத்சித் உதியாது; உடல் அளவா ‘நான்’ ஒன்று உதிக்கும் இடையில். இது சித்சடக்கிரந்தி, பந்தம், சீவன், நுட்ப மெய், அகந்தை, இச் சமுசாரம், மனம்; எண்.

Padacchēdam (word-separation): jaḍa uḍal ‘nāṉ’ eṉṉādu; sat-cit udiyādu; uḍal aḷavā ‘nāṉ’ oṉḏṟu udikkum iḍaiyil. idu cit-jaḍa-giranthi, bandham, jīvaṉ, nuṭpa mey, ahandai, i-c-samusāram, maṉam; eṇ.

English translation: The jaḍa [insentient] body does not say ‘I’; sat-cit [being-awareness] does not rise; [but] in between [these two] one thing [called] ‘I’ rises as the extent of the body. This [the spurious adjunct-conflated awareness that rises as ‘I am this body’] is cit-jaḍa-granthi [the knot (granthi) formed by the entanglement of awareness (cit) with an insentient (jaḍa) body, binding them together as if they were one], bandha [bondage], jīva [life or soul], nuṭpa mey [subtle body], ahandai [ego], this saṁsāra [wandering, revolving, perpetual movement, restless activity, worldly existence, embodied condition or the cycle of birth and death] and manas [mind]. Know.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 25:

உருப்பற்றி யுண்டா முருப்பற்றி நிற்கு
முருப்பற்றி யுண்டுமிக வோங்கு — முருவிட்
டுருப்பற்றுந் தேடினா லோட்டம் பிடிக்கு
முருவற்ற பேயகந்தை யோர்.

uruppaṯṟi yuṇḍā muruppaṯṟi niṯku
muruppaṯṟi yuṇḍumiha vōṅgu — muruviṭ
ṭuruppaṯṟun tēḍiṉā lōṭṭam piḍikku
muruvaṯṟa pēyahandai yōr.

பதச்சேதம்: உரு பற்றி உண்டாம்; உரு பற்றி நிற்கும்; உரு பற்றி உண்டு மிக ஓங்கும்; உரு விட்டு, உரு பற்றும்; தேடினால் ஓட்டம் பிடிக்கும். உரு அற்ற பேய் அகந்தை. ஓர்.

Padacchēdam (word-separation): uru paṯṟi uṇḍām; uru paṯṟi niṯkum; uru paṯṟi uṇḍu miha ōṅgum; uru viṭṭu, uru paṯṟum; tēḍiṉāl ōṭṭam piḍikkum. uru aṯṟa pēy ahandai. ōr.

English translation: Grasping form it comes into being; grasping form it stands; grasping and feeding on form it grows abundantly; leaving form, it grasps form. If seeking, it will take flight. [Such is the nature of this] formless demon ego. Investigate.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 26:

அகந்தையுண் டாயி னனைத்துமுண் டாகு
மகந்தையின் றேலின் றனைத்து — மகந்தையே
யாவுமா மாதலால் யாதிதென்று நாடலே
யோவுதல் யாவுமென வோர்.

ahandaiyuṇ ḍāyi ṉaṉaittumuṇ ḍāhu
mahandaiyiṉ ḏṟēliṉ ḏṟaṉaittu — mahandaiyē
yāvumā mādalāl yādideṉḏṟu nāḍalē
yōvudal yāvumeṉa vōr.

பதச்சேதம்: அகந்தை உண்டாயின், அனைத்தும் உண்டாகும்; அகந்தை இன்றேல், இன்று அனைத்தும். அகந்தையே யாவும் ஆம். ஆதலால், யாது இது என்று நாடலே ஓவுதல் யாவும் என ஓர்.

Padacchēdam (word-separation): ahandai uṇḍāyiṉ, aṉaittum uṇḍāhum; ahandai iṉḏṟēl, iṉḏṟu aṉaittum. ahandai-y-ē yāvum ām. ādalāl, yādu idu eṉḏṟu nāḍal-ē ōvudal yāvum eṉa ōr.

English translation: If ego comes into being, everything comes into being; if ego is not, everything is not. Ego itself is everything. Therefore, know that investigating what this [namely ego] is alone is giving up everything.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 27:

நானுதியா துள்ளநிலை நாமதுவா யுள்ளநிலை
நானுதிக்குந் தானமதை நாடாம — னானுதியாத்
தன்னிழப்பைச் சார்வதெவன் சாராமற் றானதுவாந்
தன்னிலையி னிற்பதெவன் சாற்று.

nāṉudiyā duḷḷanilai nāmaduvā yuḷḷanilai
nāṉudikkun thāṉamadai nāḍāma — ṉāṉudiyāt
taṉṉiṙappaic cārvadevaṉ sārāmaṯ ṟāṉaduvān
taṉṉilaiyi ṉiṯpadevaṉ sāṯṟu.

பதச்சேதம்: ‘நான்’ உதியாது உள்ள நிலை நாம் அது ஆய் உள்ள நிலை. ‘நான்’ உதிக்கும் தானம் அதை நாடாமல், ‘நான்’ உதியா தன் இழப்பை சார்வது எவன்? சாராமல், தான் அது ஆம் தன் நிலையில் நிற்பது எவன்? சாற்று.

Padacchēdam (word-separation): ‘nāṉ’ udiyādu uḷḷa nilai nām adu-v-āy uḷḷa nilai. ‘nāṉ’ udikkum thāṉam-adai nāḍāmal, ‘nāṉ’ udiyā taṉ-ṉ-iṙappai sārvadu evaṉ? sārāmal, tāṉ adu ām taṉ nilaiyil niṯpadu evaṉ? sāṯṟu.

English translation: The state in which ‘I’ is without rising [as ego] is the state in which we are as that [brahman]. Without investigating the place [namely one’s own being] where ‘I’ rises, how to reach the loss of oneself [the eradication or annihilation of ego], [the state] in which ‘I’ does not [ever] rise? [And] without reaching [the loss of ego], how to stand in one’s own [real] state, in which oneself is that? Say.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 28:

எழும்பு மகந்தை யெழுமிடத்தை நீரில்
விழுந்த பொருள்காண வேண்டி — முழுகுதல்போற்
கூர்ந்தமதி யாற்பேச்சு மூச்சடக்கிக் கொண்டுள்ளே
யாழ்ந்தறிய வேண்டு மறி.

eṙumbu mahandai yeṙumiḍattai nīril
viṙunda poruḷkāṇa vēṇḍi — muṙuhudalpōṯ
kūrndamati yāṯpēccu mūccaḍakkik koṇḍuḷḷē
yāṙndaṟiya vēṇḍu maṟi.

பதச்சேதம்: எழும்பும் அகந்தை எழும் இடத்தை, நீரில் விழுந்த பொருள் காண வேண்டி முழுகுதல் போல், கூர்ந்த மதியால் பேச்சு மூச்சு அடக்கிக் கொண்டு உள்ளே ஆழ்ந்து அறிய வேண்டும். அறி.

Padacchēdam (word-separation): eṙumbum ahandai eṙum iḍattai, nīril viṙunda poruḷ kāṇa vēṇḍi muṙuhudal pōl, kūrnda matiyāl pēccu mūccu aḍakki-k-koṇḍu uḷḷē āṙndu aṟiya vēṇḍum. aṟi.

English translation: Like sinking wanting to see something that has fallen in water, sinking within restraining speech and breath by kūrnda mati [a sharpened, pointed, keen, acute, penetrating and discerning mind or intellect] it is necessary to know the place where the rising ego rises. Know.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 29:

நானென்று வாயா னவிலாதுள் ளாழ்மனத்தா
னானென்றெங் குந்துமென நாடுதலே — ஞானநெறி
யாமன்றி யன்றிதுநா னாமதுவென் றுன்னறுணை
யாமதுவி சாரமா மா.

nāṉeṉḏṟu vāyā ṉavilāduḷ ḷāṙmaṉattā
ṉāṉeṉḏṟeṅ gundumeṉa nāḍudalē — ñāṉaneṟi
yāmaṉḏṟi yaṉḏṟidunā ṉāmaduveṉ ḏṟuṉṉaṟuṇai
yāmaduvi cāramā mā.

பதச்சேதம்: ‘நான்’ என்று வாயால் நவிலாது, உள் ஆழ் மனத்தால் ‘நான்’ என்று எங்கு உந்தும் என நாடுதலே ஞான நெறி ஆம். அன்றி, ‘அன்று இது, நான் ஆம் அது’ என்று உன்னல் துணை ஆம்; அது விசாரம் ஆமா?

Padacchēdam (word-separation): ‘nāṉ’ eṉḏṟu vāyāl navilādu, uḷ āṙ maṉattāl ‘nāṉ’ eṉḏṟu eṅgu undum eṉa nāḍudal-ē ñāṉa-neṟi ām. aṉḏṟi, ‘aṉḏṟu idu, nāṉ ām adu’ eṉḏṟu uṉṉal tuṇai ām; adu vicāram āmā?

English translation: Not saying ‘I’ by mouth, investigating by an inward sinking mind where one rises as ‘I’ is alone the path of jñāna [knowledge or awareness]. Instead, thinking ‘[I am] not this [body or mind], I am that [brahman]’ is an aid, [but] is it vicāra [investigation]?

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 30:

நானா ரெனமனமுண் ணாடியுள நண்ணவே
நானா மவன்றலை நாணமுற — நானானாத்
தோன்றுமொன்று தானாகத் தோன்றினுநா னன்றுபொருள்
பூன்றமது தானாம் பொருள்.

nāṉā reṉamaṉamuṇ ṇāḍiyuḷa naṇṇavē
nāṉā mavaṉḏṟalai nāṇamuṟa — nāṉāṉāt
tōṉḏṟumoṉḏṟu tāṉāhat tōṉḏṟiṉunā ṉaṉḏṟuporuḷ
pūṉḏṟamadu tāṉām poruḷ.

பதச்சேதம்: நான் ஆர் என மனம் உள் நாடி உளம் நண்ணவே, ‘நான்’ ஆம் அவன் தலை நாணம் உற, ‘நான் நான்’ ஆ தோன்றும் ஒன்று தானாக. தோன்றினும், ‘நான்’ அன்று. பொருள் பூன்றம் அது, தான் ஆம் பொருள்.

Padacchēdam (word-separation): nāṉ ār eṉa maṉam uḷ nāḍi uḷam naṇṇavē, ‘nāṉ’ ām avaṉ talai nāṇam uṟa, ‘nāṉ nāṉ’ ā tōṉḏṟum oṉḏṟu tāṉāha. tōṉḏṟiṉum, ‘nāṉ’ aṉḏṟu. poruḷ-pūṉḏṟam adu, tāṉ ām poruḷ.

English translation: As soon as the mind reaches the heart inwardly investigating who am I, when [thereby] he who is ‘I’ [ego] dies, one thing [or the one] appears spontaneously [or as oneself] as ‘I am I’ [that is, as awareness of oneself as oneself alone]. Though it appears, it is not ‘I’ [namely ego]. It is pūṉḏṟam [the whole or pūrṇa, which is infinite, eternal and unchanging], the poruḷ [the real substance or vastu], the poruḷ that is oneself.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 32:

அதுநீயென் றம்மறைக ளார்த்திடவுந் தன்னை
யெதுவென்று தான்றேர்ந் திராஅ — ததுநா
னிதுவன்றென் றெண்ணலுர னின்மையினா லென்று
மதுவேதா னாயமர்வ தால்.

adunīyeṉ ḏṟammaṟaiga ḷārttiḍavun taṉṉai
yeduveṉḏṟu tāṉḏṟērn dirāa — dadunā
ṉiduvaṉḏṟeṉ ḏṟeṇṇalura ṉiṉmaiyiṉā leṉḏṟu
maduvētā ṉāyamarva dāl.

பதச்சேதம்: ‘அது நீ’ என்று அம் மறைகள் ஆர்த்திடவும், அதுவே தான் ஆய் என்றும் அமர்வதால், தன்னை எது என்று தான் தேர்ந்து இராது, ‘அது நான், இது அன்று’ என்று எண்ணல் உரன் இன்மையினால்.

Padacchēdam (word-separation): ‘adu nī’ eṉḏṟu a-m-maṟaigaḷ ārttiḍavum, taṉṉai edu eṉḏṟu tāṉ tērndu irādu, ‘adu nāṉ, idu aṉḏṟu’ eṉḏṟu eṇṇal uraṉ iṉmaiyiṉāl, eṉḏṟum aduvē tāṉ-āy amarvadāl.

English translation: When the Vēdas proclaim ‘That is you’, instead of oneself being, knowing oneself [by investigating] what [am I], thinking ‘I am that [brahman], not this [body or mind]’ is due to non-existence of strength [of bhakti and vairāgya] [and consequent lack of clarity of heart and mind], because that [brahman] alone is always seated [calmly] as oneself.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 33:

என்னை யறியேனா னென்னை யறிந்தேனா
னென்ன னகைப்புக் கிடனாகு — மென்னை
தனைவிடய மாக்கவிரு தானுண்டோ வொன்றா
யனைவரனு பூதியுண்மை யால்.

eṉṉai yaṟiyēṉā ṉeṉṉai yaṟindēṉā
ṉeṉṉa ṉahaippuk kiḍaṉāhu — meṉṉai
taṉaiviḍaya mākkaviru tāṉuṇḍō voṉḏṟā
yaṉaivaraṉu bhūtiyuṇmai yāl.

பதச்சேதம்: ‘என்னை அறியேன் நான்’, ‘என்னை அறிந்தேன் நான்’ என்னல் நகைப்புக்கு இடன் ஆகும். என்னை? தனை விடயம் ஆக்க இரு தான் உண்டோ? ஒன்று ஆய் அனைவர் அனுபூதி உண்மை ஆல்.

Padacchēdam (word-separation): ‘eṉṉai aṟiyēṉ nāṉ’, ‘eṉṉai aṟindēṉ nāṉ’ eṉṉal nahaippukku iḍaṉ āhum. eṉṉai? taṉai viḍayam ākka iru tāṉ uṇḍō? oṉḏṟu āy aṉaivar aṉubhūti uṇmai āl.

English translation: Saying ‘I do not know myself’ [or] ‘I have known myself’ is ground for ridicule. Why? To make oneself viṣaya [an object], are there two selves [a knowing self and a known self]? Because being one is the truth, [as is known by] the experience of everyone.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 38:

வினைமுதனா மாயின் விளைபயன் றுய்ப்போம்
வினைமுதலா ரென்று வினவித் — தனையறியக்
கர்த்தத் துவம்போய்க் கருமமூன் றுங்கழலு
நித்தமா முத்தி நிலை.

viṉaimudaṉā māyiṉ viḷaipayaṉ ḏṟuyppōm
viṉaimudalā reṉḏṟu viṉavit — taṉaiyaṟiyak
karttat tuvampōyk karumamūṉ ḏṟuṅkaṙalu
nittamā mutti nilai.

பதச்சேதம்: வினைமுதல் நாம் ஆயின், விளை பயன் துய்ப்போம். வினைமுதல் ஆர் என்று வினவி தனை அறிய, கர்த்தத்துவம் போய், கருமம் மூன்றும் கழலும். நித்தமாம் முத்தி நிலை.

Padacchēdam (word-separation): viṉaimudal nām āyiṉ, viḷai payaṉ tuyppōm. viṉaimudal ār eṉḏṟu viṉavi taṉai aṟiya, karttattuvam pōy, karumam mūṉḏṟum kaṙalum. nittam-ām mutti nilai.

English translation: If we are the doer of action, we will experience the resulting fruit. Investigating who is the doer of action, when one knows oneself, kartṛtva [doership] [and bhōktṛtva, experiencership] having departed, all three karmas [āgāmya (actions that one does under the sway of one’s own will), sañcita (the heap of fruits of such actions that one is yet to experience) and prārabdha (destiny or fate, which is the fruits that have been allotted for one to experience in one’s current life)] will slip off. [This is] the state of mukti [liberation], which is eternal.

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 39:

பத்தனா னென்னுமட்டே பந்தமுத்தி சிந்தனைகள்
பத்தனா ரென்றுதன்னைப் பார்க்குங்காற் — சித்தமாய்
நித்தமுத்தன் றானிற்க நிற்காதேற் பந்தசிந்தை
முத்திசிந்தை முன்னிற்கு மோ.

baddhaṉā ṉeṉṉumaṭṭē bandhamutti cintaṉaigaḷ
baddhaṉā reṉḏṟutaṉṉaip pārkkuṅgāṯ — siddhamāy
nittamuttaṉ ḏṟāṉiṯka niṯkādēṯ bandacintai
mutticintai muṉṉiṯku mō.

பதச்சேதம்: ‘பத்தன் நான்’ என்னும் மட்டே, பந்த முத்தி சிந்தனைகள். பத்தன் ஆர் என்று தன்னை பார்க்குங்கால், சித்தமாய் நித்த முத்தன் தான் நிற்க, நிற்காதேல் பந்த சிந்தை, முத்தி சிந்தை முன் நிற்குமோ?

Padacchēdam (word-separation): ‘baddhaṉ nāṉ’ eṉṉum maṭṭē, bandha mutti cintaṉaigaḷ. baddhaṉ ār eṉḏṟu taṉṉai pārkkuṅgāl, siddhamāy nitta muttaṉ tāṉ niṯka, niṯkādēl bandha cintai, mutti cintai muṉ niṯkumō?

English translation: Only so long as one says ‘I am someone bound’ [that is, only so long as one experiences oneself as if one were bound] [will there be] thoughts of bandha [bondage] and mukti [liberation]. When one looks at oneself [to see] who is the one who is bound, and when [thereby] oneself, the one who is eternally liberated, [alone] remains as siddham [what is firmly established or always accomplished], since thought of bondage will not remain, will thought of liberation henceforth remain?

Uḷḷadu Nāṟpadu verse 40:

உருவ மருவ முருவருவ மூன்றா
முறுமுத்தி யென்னி லுரைப்ப — னுருவ
மருவ முருவருவ மாயு மகந்தை
யுருவழிதன் முத்தி யுணர்.

uruva maruva muruvaruva mūṉḏṟā
muṟumutti yeṉṉi luraippa — ṉuruva
maruva muruvaruva māyu mahandai
yuruvaṙitaṉ mutti yuṇar.

பதச்சேதம்: உருவம், அருவம், உருவருவம், மூன்று ஆம் உறும் முத்தி என்னில், உரைப்பன்: உருவம், அருவம், உருவருவம் ஆயும் அகந்தை உரு அழிதல் முத்தி. உணர்.

Padacchēdam (word-separation): uruvam, aruvam, uru-v-aruvam, mūṉḏṟu ām uṟum mutti eṉṉil, uraippaṉ: uruvam, aruvam, uru-v-aruvam āyum ahandai-uru aṙidal mutti. uṇar.

English translation: If it is said that mukti [liberation] that one will experience is three [of three kinds], form, formless, form-formless [with form, without form, or either with form or without form], I will say: The ego-form, which distinguishes [these three kinds of liberation], form, formless, form-formless, being destroyed is liberation. Know.

Uḷḷadu Nāṟpadu Anubandham verse 10:

தேகங் கடநிகர் சடமிதற் ககமெனுந் திகழ்விலதா
னாகஞ் சடலமி றுயிலினி றினமுறு நமதியலாற்
கோகங் கரனெவ ணுளனுணர்ந் துளருளக் குகையுள்ளே
சோகம் புரணவ ருணகிரி சிவவிபு சுயமொளிர்வான்.

dēhaṅ ghaṭanihar jaḍamidaṟ kahameṉun tihaṙviladā
ṉāhañ jaḍalami ṟuyiliṉi ṟiṉamuṟu namadiyalāṟ
kōhaṅ karaṉeva ṇuḷaṉuṇarn duḷaruḷak guhaiyuḷḷē
sōham phuraṇava ruṇagiri śivavibhu suyamoḷirvāṉ.

பதச்சேதம்: தேகம் கடம் நிகர் சடம்; இதற்கு ‘அகம்’ எனும் திகழ்வு இலதால், ந அகம், சடலம் இல் துயிலினில் தினம் உறும் நமது இயல் ஆல். ‘க: அகங்கரன்? எவண் உளன்?’ உணர்ந்து உளர் உள குகை உள்ளே, ‘ச: அகம்’ புரண அருணகிரி சிவ விபு சுயம் ஒளிர்வான்.

Padacchēdam (word-separation): dēham ghaṭam nihar jaḍam; idaṟku ‘aham’ eṉum tihaṙvu iladāl, na aham, jaḍalam il tuyiliṉil diṉam uṟum namadu iyal āl. ‘kaḥ ahaṅkaraṉ? evaṇ uḷaṉ?’ uṇarndu uḷar uḷa guhai uḷḷē, ‘saḥ aham’ phuraṇa aruṇagiri śiva vibhu suyam oḷirvāṉ.

English translation: The body is jaḍa [non-aware] like a pot; since the shining [or brightness] called ‘I’ [namely the self-shining awareness ‘I am’] does not exist for it [that is, since it is not aware of itself as ‘I’], [and] since our [real] nature [our fundamental awareness ‘I am’, which is our very being] exists [and shines] daily in [dreamless] sleep, in which the body does not exist, it [this body] is not I. Within the cave of the heart of those who [just] are [as they actually are], knowing [or being aware of] [themself as such] [by investigating] who is he who is ego [and] where is he, the omnipresent Lord, Arunagiri-Siva, will shine spontaneously [as] the sphuraṇa [clarity or clear awareness] ‘He is I’.

Uḷḷadu Nāṟpadu Anubandham verse 10 (Sanskrit original):

देहं मृन्मयवज्जडात्मकमहं बुद्धिर्नतस्यास्त्यतो
नाहं तत्तदभावसुप्तिसमये सिद्धात्मसद्भावतः ।
कोहं भावयुतःकुतोवरधिया दृष्ट्वावात्मनिष्ठात्मनां
सोहं स्फूर्तितयाऽरुणाचलशिवः पूर्णोविभातिस्वयम् ॥

dēhaṁ mṛnmayavajjaḍātmakamahaṁ buddhirnatasyāstyatō
nāhaṁ tattadabhāvasuptisamayē siddhātmasadbhāvataḥ |
kōhaṁ bhāvayutaḥkutōvaradhiyā dṛṣṭvātmaniṣṭhātmanāṁ
sōhaṁ sphūrtitayā’ruṇācalaśivaḥ pūrṇōvibhātisvayam ||

पदच्छेद: देहम् मृन्मय वत् जड आत्मकम्. अहम् बुद्धिः न तस्य अस्ति. अतः न अहम्. तद् तद् अभाव सुप्ति समये सिद्ध आत्म सत् भावतः. कः अहम् भाव युतः कुतस् वर धिया दृष्ट्वा आत्म निष्ठ आत्मनाम् सः अहम् स्फूर्तितया अरुणाचल शिवः पूर्णः विभाति स्वयम्.

Padacchēda (word-separation): dēham mṛnmaya vat jaḍa ātmakam. aham buddhiḥ na tasya asti. ataḥ na aham. tad tad abhāva supti samayē siddha ātma sat bhāvataḥ. kaḥ aham-bhāva-yutaḥ kutas vara dhiyā dṛṣṭvā ātma niṣṭha ātmanām saḥ aham sphūrtitayā aruṇācala śivaḥ pūrṇaḥ vibhāti svayam.

English translation: The body is jaḍātmakam [of the nature of jaḍa: non-awareness] like [a pot or] anything [else] composed of clay. There is no ahaṁ-buddhi [awareness ‘I’] belonging to it [in other words, it does not have any awareness of itself as ‘I’]. Consequently [it is] not I. Also because of the established [or certain] persistence [endurance or continuity] of the existence of oneself at the time of [or during] sleep, in which it [namely the body] is non-existent. To selves fixed in themself [firmly being as they actually are] having seen by [means of] a [keenly] discerning intellect [or pure mind] who is the one combined with ahaṁ-bhāva [the ‘I’-condition or state of being ‘I’, namely ego], [and] from where [did it arise], pūrṇa [the one infinite whole], [namely] Arunachala Siva, shines spontaneously as sōhaṁ-sphūrti [the clarity ‘He is I’].

Uḷḷadu Nāṟpadu Anubandham verse 14:

வினையும் விபத்தி வியோகமஞ் ஞான
மினையவையார்க் கென்றாய்ந் திடலே — வினைபத்தி
யோகமுணர் வாய்ந்திடநா னின்றியவை யென்றுமிறா
னாகமன லேயுண்மை யாம்.

viṉaiyum vibhatti viyōgamañ ñāṉa
miṉaiyavaiyārk keṉḏṟāyn diḍalē — viṉaibhatti
yōgamuṇar vāyndiḍanā ṉiṉḏṟiyavai yeṉḏṟumiṟā
ṉāhamaṉa lēyuṇmai yām.

பதச்சேதம்: வினையும், விபத்தி, வியோகம், அஞ்ஞானம் இணையவை யார்க்கு என்று ஆய்ந்திடலே வினை, பத்தி, யோகம், உணர்வு. ஆய்ந்திட, ‘நான்’ இன்றி அவை என்றும் இல். தானாக மனலே உண்மை ஆம்.

Padacchēdam (word-separation): viṉai-y-um, vibhatti, viyōgam, aññāṉam iṉaiyavai yārkku eṉḏṟu āyndiḍal-ē viṉai, bhatti, yōgam, uṇarvu. āyndiḍa, ‘nāṉ’ iṉḏṟi avai eṉḏṟum il. tāṉ-āha maṉal-ē uṇmai ām.

English translation: Investigating for whom [or to whom] are those [defects] such as karma [action], vibhakti [lack of devotion], viyōga [separation] and ajñāna [ignorance], is itself [or alone] [what will fulfil the purpose and aims of each of the paths of] karma [desireless action or niṣkāmya karma], bhakti [devotion or love], yōga [joining, yoking or harnessing, particularly in the sense of yoking the mind to the object or target of its meditation or to any spiritual practice, and in this context referring to practices whose aim is to bring about ‘cessation of mental activity’ (citta-vṛtti nirōdhaḥ)] and jñāna [knowledge or awareness in the sense of true self-knowledge, which is awareness of oneself as one actually is]. When one investigates [oneself keenly enough], [the ‘I’ for whom karma, vibhakti, viyōga and ajñāna seem to exist, namely ego, will cease to exist, and] without [that] ‘I’ they [namely karma, vibhakti, viyōga and ajñāna] never exist. Only being permanently as oneself [one’s own real nature, namely pure awareness] is what is true [or real].

Uḷḷadu Nāṟpadu Anubandham verse 31:

வண்டிதுயில் வானுக்கவ் வண்டிசெல னிற்றிலொடு
வண்டிதனி யுற்றிடுதன் மானுமே — வண்டியா
மூனவுட லுள்ளே யுறங்குமெய்ஞ் ஞானிக்கு
மானதொழி னிட்டையுறக் கம்.

vaṇḍiduyil vāṉukkav vaṇḍisela ṉiṯṟiloḍu
vaṇḍidaṉi yuṯṟiḍudaṉ māṉumē — vaṇḍiyā
mūṉavuḍa luḷḷē yuṟaṅgumeyñ ñāṉikku
māṉadoṙi ṉiṭṭhaiyuṟak kam.

பதச்சேதம்: வண்டி துயில்வானுக்கு அவ் வண்டி செலல், நிற்றல் ஒடு, வண்டி தனி உற்றிடுதல் மானுமே, வண்டி ஆம் ஊன உடல் உள்ளே உறங்கும் மெய்ஞ்ஞானிக்கும் ஆன தொழில், நிட்டை, உறக்கம்.

Padacchēdam (word-separation): vaṇḍi tuyilvāṉukku a-v-vaṇḍi selal, ṉiṯṟal oḍu, vaṇḍi taṉi uṯṟiḍudal māṉumē, vaṇḍi ām ūṉa uḍal uḷḷē uṟaṅgum meyññāṉikkum āṉa toṙil, niṭṭhai, uṟakkam.

English translation: To the mey-jñāni [the knower of reality], who is asleep within the fleshy body, which is like a cart, activity [of mind or body], niṣṭhā [firmness, fixity, steadiness, motionlessness, inactivity or samādhi] and sleep are just like, to a person sleeping in a cart, that cart moving, standing or the cart remaining alone [separated from the bullocks that were yoked to it]. [That is, just as the various states of a cart are not experienced by a person who is sleeping in it, the various states of body and mind are not experienced by the jñāni.]

Uḷḷadu Nāṟpadu Anubandham verse 32:

நனவு கனவுதுயி னாடுவார்க் கப்பா
னனவு துயிற்றுரிய நாமத் — தெனுமத்
துரிய மதேயுளதாற் றோன்றுமூன் றின்றாற்
றுரிய வதீதந் துணி.

naṉavu kaṉavuduyi ṉāḍuvārk kappā
ṉaṉavu tuyiṯṟuriya nāmat — teṉumat
turiya madēyuḷadāṯ ṟōṉḏṟumūṉ ḏṟiṉḏṟāṟ
ṟuriya vatītan tuṇi.

பதச்சேதம்: நனவு, கனவு, துயில் நாடுவார்க்கு, அப்பால் நனவுதுயில் ‘துரிய’ நாமத்து எனும். அத் துரியம் அதே உளதால், தோன்றும் மூன்று இன்றால், துரிய அதீதம். துணி.

Padacchēdam (word-separation): naṉavu, kaṉavu, tuyil nāḍuvārkku, appal naṉavu-tuyil ‘turiya’ nāmattu eṉum. a-t-turiyam adē uḷadāl, tōṉḏṟum mūṉḏṟu iṉḏṟāl, turiya atītam. tuṇi.

English translation: For those who experience waking, dream and sleep, waking-sleep [the eternal and immutable state of pure awareness, in which one is awake to (or clearly aware of) oneself as one actually is and therefore asleep to (or unaware of) everything else whatsoever], [which is] beyond [those other three states], is called by the name ‘turya’ [or turīya, the ‘fourth’]. [However] since that turya alone exists, [and] since the three [states] that appear [or seem to exist] [namely waking, dream and sleep] do not exist, [what is called ‘turya’ is actually] turya-v-atīta [turīyātīta, what transcends or is beyond the ‘fourth’]. Be assured.

Uḷḷadu Nāṟpadu Anubandham verse 33:

சஞ்சிதவா காமியங்கள் சாராவா ஞானிக்கூழ்
விஞ்சுமெனல் வேற்றார்கேள் விக்குவிளம் — புஞ்சொல்லாம்
பர்த்தாபோய்க் கைம்மையுறாப் பத்தினியெஞ் சாததுபோற்
கர்த்தாபோ மூவினையுங் காண்.

sañcitavā gāmiyaṅgaḷ sārāvā ñāṉikkūṙ
viñcumeṉal vēṯṟārkēḷ vikkuviḷam — buñcollām
bharttāpōyk kaimmaiyuṟāp pattiṉiyeñ jādadupōṟ
karttāpō mūviṉaiyuṅ gāṇ.

பதச்சேதம்: ‘சஞ்சித ஆகாமியங்கள் சாராவாம் ஞானிக்கு; ஊழ் விஞ்சும்’ எனல் வேற்றார் கேள்விக்கு விளம்பும் சொல் ஆம். பர்த்தா போய் கைம்மை உறா பத்தினி எஞ்சாதது போல், கர்த்தா [போய்] போம் மூவினையும். காண்.

Padacchēdam (word-separation): ‘sañcita āgāmiyaṅgaḷ sārāvām ñāṉikku; ūṙ viñcum’ eṉal vēṯṟār kēḷvikku viḷambum sol ām. bharttā pōy kaimmai uṟā pattiṉi eñjādadu pōl, karttā [pōy] pōm mūviṉaiyum. kāṇ.

English translation: Saying ‘sañcita and āgāmya do not adhere to the jñāni; prārabdha does remain’ is an answer told to the questions of others. Like, the husband dying, an unwidowed wife not remaining, the doer [dying], all the three karmas will cease. See.

Explanatory paraphrase: Saying ‘sañcita and āgāmya do not adhere to the jñāni [but] prārabdha does remain [for the jñāni to experience]’ is [just] an answer told [as a concession] to the questions of others [namely those who are unwilling or unable to understand and accept the deeper teachings and implications of advaita]. Just as [among the several wives of one husband] an unwidowed wife does not remain when [their] husband dies, all the three karmas will cease [when] the doer [namely ego, who is the doer of āgāmya and the experiencer of its fruit] [dies]. See.

Uḷḷadu Nāṟpadu Anubandham verse 36:

கற்று மடங்காரிற் கல்லாதா ரேயுய்ந்தார்
பற்று மதப்பேயின் பாலுய்ந்தார் — சுற்றுபல
சிந்தைவாய் நோயுய்ந்தார் சீர்தேடி யோடலுய்ந்தா
ருய்ந்ததொன் றன்றென் றுணர்.

kaṯṟu maḍaṅgāriṟ kallādā rēyuyndār
paṯṟu madappēyiṉ bāluyndār — suṯṟupala
cintaivāy nōyuyndār sīrtēḍi yōḍaluyndā
ruyndadoṉ ḏṟaṉḏṟeṉ ḏṟuṇar.

பதச்சேதம்: கற்றும் அடங்காரில் கல்லாதாரே உய்ந்தார்: பற்றும் மத பேயின்பால் உய்ந்தார்; சுற்று பல சிந்தைவாய் நோய் உய்ந்தார்; சீர் தேடி ஓடல் உய்ந்தார். உய்ந்தது ஒன்று அன்று என்று உணர்.

Padacchēdam (word-separation): kaṯṟum aḍaṅgāril kallādārē uyndār: paṯṟum mada pēyiṉbāl uyndār; suṯṟu pala cintaivāy nōy uyndār; sīr tēḍi ōḍal uyndār. uyndadu oṉḏṟu aṉḏṟu eṉḏṟu uṇar.

English translation: Rather than those who have not subsided though learned, those who are not learned are saved: they are saved from the grasping demon of pride; they are saved from the disease of many whirling thoughts; they are saved from running seeking fame. Know that what they are saved from is not one.

Explanatory paraphrase: Rather than those who have not subsided though learned [that is, those who have not humbly subsided back within in spite of studying, learning and mastering a vast range of spiritual and philosophical texts], those who are not learned are saved: they are saved from the demon of pride, which grasps [seizes or possesses] [the mind and heart of anyone who is not willing to humbly subside back within]; they are saved from the disease of many whirling thoughts [which infects the mind of anyone who has learnt a lot but does not turn back within to subside forever in the inmost depth of the heart]; they are saved from running [out towards the world] seeking fame [glory, reputation, esteem and high regard]. Know that what they are saved from is not [just] one [but many such perils and evils].

Uḷḷadu Nāṟpadu Anubandham verse 38:

தானன்றி யாருண்டு தன்னையா ரென்சொலினென்
றான்றன்னை வாழ்த்துகினுந் தாழ்த்துகினுந் — தானென்ன
தான்பிறரென் றோராமற் றன்னிலையிற் பேராமற்
றானென்று நின்றிடவே தான்.

tāṉaṉḏṟi yāruṇḍu taṉṉaiyā reṉcoliṉeṉ
ḏṟāṉḏṟaṉṉai vāṙttugiṉun tāṙttugiṉun — tāṉeṉṉa
tāṉbiṟareṉ ḏṟōrāmaṯ ṟaṉṉilaiyiṯ pērāmaṯ
ṟāṉeṉḏṟu niṉḏṟiḍavē tāṉ.

பதச்சேதம்: தான் அன்றி யார் உண்டு? தன்னை யார் என் சொலின் என்? தான் தன்னை வாழ்த்துகினும், தாழ்த்துகினும் தான் என்ன? ‘தான்’, ‘பிறர்’ என்று ஓராமல், தன்னிலையில் பேராமல் தான் என்றும் நின்றிடவே தான்.

Padacchēdam (word-separation): tāṉ aṉḏṟi yār uṇḍu? taṉṉai yār eṉ soliṉ eṉ? tāṉ taṉṉai vāṙttugiṉum, tāṙttugiṉum tāṉ eṉṉa? ‘tāṉ’, ‘piṟar’ eṉḏṟu ōrāmal, taṉṉilaiyil pērāmal tāṉ eṉḏṟum niṉḏṟiḍavē tāṉ.

English translation: When oneself always stands [stays or remains] without departing [that is, without ever rising as ego] in the state of oneself [the real and natural state of oneself, in which one exists and shines as pure being-awareness (sat-cit), as one always actually is], without knowing as ‘oneself’ and ‘others’ [that is, without ever experiencing any distinction such as ‘this is myself’ and ‘those are others’], who is there besides oneself? If whoever says whatever about oneself [whether they praise or disparage oneself], [so] what [or what does it matter]? Even if oneself praises oneself, or even if [oneself] disparages [oneself], so what [or what indeed does it matter]?

Ēkāṉma Pañcakam verse 1:

தன்னை மறந்து தனுவேதா னாவெண்ணி
யெண்ணில் பிறவி யெடுத்திறுதி — தன்னை
யுணர்ந்துதா னாத லுலகசஞ் சாரக்
கனவின் விழித்தலே காண்.

taṉṉai maṟandu taṉuvēdā ṉāveṇṇi
yeṇṇil piṟavi yeḍuttiṟudi — taṉṉai
yuṇarndudā ṉāda lulahasañ cārak
kaṉaviṉ viṙittalē kāṇ.

பதச்சேதம்: {ஒருவன் முன்பாக} தன்னை மறந்து, தனுவே தானா எண்ணி, எண் இல் பிறவி எடுத்து, இறுதி தன்னை உணர்ந்து, தான் ஆதல் உலக சஞ்சார கனவின் விழித்தலே. காண்{க}.

Padacchēdam (word-separation): taṉṉai maṟandu, taṉuvē tāṉā eṇṇi, eṇ il piṟavi eḍuttu, iṟudi taṉṉai uṇarndu, tāṉ ādal ulaha sañcāra kaṉaviṉ viṙittalē. kāṇ{ga}.

English translation: {One formerly} having forgotten oneself, having considered a body alone to be oneself, and having taken innumerable births, finally knowing oneself and being oneself is just [like] waking up from a dream of wandering about the world. {May you} see.

Ēkāṉma Pañcakam verse 4:

பொன்னுக்கு வேறாகப் பூடண முள்ளதோ

தன்னை விடுத்துத் தனுவேது — தன்னைத்
தனுவென்பா னஞ்ஞானி தானாகக் கொள்வான்
றனையறிந்த ஞானி தரி.

poṉṉukku vēṟāhap pūṭaṇa muḷḷadō
taṉṉai viḍuttut taṉuvēdu — taṉṉait
taṉuveṉbā ṉaññāṉi tāṉāhak koḷvāṉ
ḏṟaṉaiyaṟinda ñāṉi tari.

பதச்சேதம்: {வத்து ஆம்} பொன்னுக்கு வேறாக பூடணம் உள்ளதோ? தன்னை விடுத்து, தனு ஏது? தன்னை தனு என்பான் அஞ்ஞானி. தானாக கொள்வான் தனை அறிந்த ஞானி. தரி{ப்பாய்}.

Padacchēdam (word-separation): {vattu-v-ām} poṉṉukku vēṟāha pūḍaṇam uḷḷadō? taṉṉai viḍuttu, taṉu ēdu? taṉṉai taṉu eṉbāṉ aññāṉi. tāṉāha koḷvāṉ taṉai aṟinda ñāṉi. tari{ppāy}.

English translation: Does an ornament exist as different to [or other than] gold {which is vastu [the substance]}? [Likewise] without oneself, where is the body? One who considers oneself to be a body is an ajñāni. One who takes [oneself] to be oneself is a jñāni, who has known oneself. {May you} stop [be firm or bear in mind].

Ēkāṉma Pañcakam verse 5:

எப்போது முள்ளதவ் வேகான்ம வத்துவே
யப்போதவ் வத்துவை யாதிகுரு — செப்பாது
செப்பித் தெரியுமா செய்தன ரேலெவர்
செப்பித் தெரிவிப்பர் செப்பு.

eppōdu muḷḷadav vēkāṉma vattuvē
yappōdav vattuvai yādiguru — seppādu
seppit teriyumā seydaṉa rēlevar
seppit terivippar ceppu.

பதச்சேதம்: {தனது ஒளியால்} எப்போதும் உள்ளது அவ் ஏகான்ம வத்துவே. அப்போது அவ் வத்துவை ஆதி குரு செப்பாது செப்பி தெரியுமா செய்தனரேல், எவர் செப்பி தெரிவிப்பர்? செப்பு{க}.

Padacchēdam (word-separation): {taṉadu oḷiyāl} eppōdum uḷḷadu a-vv-ēkāṉma-vattuvē. appōdu a-v-vattuvai ādi-guru seppādu seppi teriyumā seydaṉarēl, evar seppi terivippar? seppu{ha}.

English translation: What always exists {by its own light} is only that ēkātma-vastu [the one self-substance, namely oneself, the one real substance]. If at that time the ādi-guru [the original guru, Dakshinamurti] made that vastu known [only by] speaking without speaking, {may you} say, who can make it known [by] speaking?

Appaḷa Pāṭṭu Pallavi (Refrain):

அப்பள மிட்டுப் பாரு — அத்தைச்
சாப்பிட்டுன் னாசையைத் தீரு.

appaḷa miṭṭup pāru - attaic
cāppiṭṭuṉ ṉāśaiyait tīru.

பதச்சேதம்: அப்பளம் இட்டு பாரு; அத்தை சாப்பிட்டு, உன் ஆசையை தீரு.

Padacchēdam (word-separation): appaḷam iṭṭu pāru; attai sāppiṭṭu, uṉ āśaiyai tīru.

English translation: Making appaḷam [in the manner prescribed in this song], see [yourself as you actually are, namely as ‘I am I’]; eating it [by experiencing yourself as ‘oneself alone is oneself’], put an end to your desire [for anything other than yourself].

Appaḷa Pāṭṭu Anupallavi (Post-refrain):

>இப்புவி தன்னி லேங்கித் திரியாமற்
சற்போ தசுக சற்குரு வானவர்
செப்பாது சொன்ன தத்துவ மாகிற
வொப்புயர் வில்லா வோர்மொழி யின்படி —      (அப்)

ibbhuvi taṉṉi lēṅgit tiriyāmaṯ
saṯbhō dasukha saṯguru vāṉavar
seppādu soṉṉa tattuva māhiṟa
voppuyar villā vōrmoṙi yiṉpaḍi —      (ap)

பதச்சேதம்: இப் புவி தன்னில் ஏங்கி திரியாமல், சத் போத சுக சற்குரு ஆனவர் செப்பாது சொன்ன தத்துவம் ஆகிற, ஒப்பு உயர்வு இல்லா ஓர் மொழியின்படி, (அப்பளம் இட்டு பாரு; …)

Padacchēdam (word-separation): i-b-bhuvi taṉṉil ēṅgi tiriyāmal, sat-bhōda-sukha saṯguru āṉavar seppādu soṉṉa tattuvam āhiṟa, oppu uyarvu illā ōr moṙiyiṉpaḍi, (appaḷam iṭṭu pāru; …)

English translation: Without wandering about yearning in this world, in accordance with the unique language without equal or greater, which is the truth that he who is sadguru, existence-awareness-happiness, spoke without speaking, (making appaḷam, see; …)

Explanatory paraphrase: Without wandering about yearning [with desire for pleasures] in this world, in accordance with the unique language [namely silence], [which is] without [anything that is] equal [to] or greater [than it], [and] which is the tattva [reality, truth or true principle] that he who is sadguru [namely Dakshinamurti], [who is] sat-bhōda-sukha [sat-cit-ānanda or being-awareness-happiness], spoke without speaking, (making appaḷam, see; eating it, put an end to your desire.)

Appaḷa Pāṭṭu verse 1:

தானல்லா வைங்கோச க்ஷேத்ர மிதில்வளர்
தானென்னு மானமாந் தான்ய வுளுந்தை
நானாரென் ஞான விசாரத் திரிகையி
னானல்ல வென்றே யுடைத்துப் பொடித்து —      (அப்)

tāṉallā vaiṅkōśa kṣētra midilvaḷar
tāṉeṉṉu māṉamān tāṉya vuḷundai
nāṉāreṉ ñāṉa vicārat tirigaiyi
ṉāṉalla veṉḏṟē yuḍaittup poḍittu —      (ap)

பதச்சேதம்: தான் அல்லா ஐம் கோச க்ஷேத்ரம் இதில் வளர் ‘தான்’ என்னும் மானம் ஆம் தான்ய உளுந்தை நான் ஆர் என் ஞான விசார திரிகையில் ‘நான் அல்ல’ என்றே உடைத்து பொடித்து, (அப்பளம் இட்டு பாரு; ...)

Padacchēdam (word-separation): tāṉ allā aim kōśa kṣētram idil vaḷar ‘tāṉ’ eṉṉum māṉam ām tāṉya uḷundai nāṉ ār eṉ ñāṉa-vicāra tirigaiyil ‘nāṉ alla’ eṉḏṟē uḍaittu poḍittu, (appaḷam iṭṭu pāru; …)

English translation: In the hand-mill of jñāna-vicāra [awareness-investigation], [which is the practice of being keenly self-attentive in order to see] who am I, breaking and pulverising the black gram grains, which are the māna [attachment, identification, pride or conceit] ‘myself’ [the dēhābhimāna, the proud identification and attachment ‘this field of five sheaths is myself’] that grows [and flourishes] in this, the field of five sheaths [namely body, life, mind, intellect and will], which is not oneself, [thereby separating that entire field of five sheaths from oneself] as ‘not I’, (making appaḷam, see; eating it, put an end to your desire.)

Appaḷa Pāṭṭu verse 4:

மோனமுத் ரையாகு முடிவில்லாப் பாத்ரத்தில்
ஞானாக்னி யாற்காயு நற்பிரம்ம நெய்யதி
னானது வாகவே நாளும் பொரித்துத்
தானே தானாக புஜிக்கத் தன்மய —      (அப்)

mōṉamud raiyāhu muḍivillāp pātrattil
ñāṉāgṉi yāṯkāyu naṯbiramma neyyadi
ṉāṉadu vāhavē nāḷum porittut
tāṉē tāṉāha bhujikkat taṉmaya —      (ap)

பதச்சேதம்: மோன முத்ரை ஆகும் முடிவில்லா பாத்ரத்தில் ஞான அக்னியால் காயும் நல் பிரம்ம நெய் அதில் ‘நான் அது’ ஆகவே நாளும் பொரித்து, ‘தானே தான்’ ஆக புஜிக்க, தன்மய (அப்பளம் இட்டு பாரு...)

Padacchēdam (word-separation): mōṉa mudrai āhum muḍivillā pātrattil ñāṉa agṉiyāl kāyum nal biramma ney adil ‘nāṉ adu’ āhavē nāḷum porittu, ‘tāṉē tāṉ’ āha bhujikka, taṉmaya (appaḷam iṭṭu pāru; …)

English translation: To experience [ātma-svarūpa, the real nature of oneself] as ‘oneself alone is oneself’ [‘myself alone is myself’ or ‘I alone am I’], in that, the excellent ghee [or pure clarified butter] of brahman, which is heated by jñānāgni [the fire of jñāna or pure awareness] in the infinite pan, which is mauna-mudrā [the sign that is silence, namely the infinite space of silence, which is the sign that inwardly reveals the real nature of oneself as ‘I am just I’], constantly frying [the dry wafers of appaḷam dough prepared in the manner described in the previous three verses in accordance with the unique language of silence described in the anupallavi] as ‘I am that [namely brahman, the pure awareness that always shines as I]’, (making) tanmaya (appaḷam [appaḷam composed of tat, ‘that’, namely brahman], see; eating it, put an end to your desire.)

Āṉma-Viddai Pallavi (Refrain) [composed by Sri Muruganar]:

ஐயே! யதிசுலபம் — ஆன்மவித்தை
ஐயே! யதிசுலபம்.

aiyē! yatisulabham — āṉmaviddai
aiyē! yatisulabham.

பதச்சேதம்: ஐயே, அதி சுலபம், ஆன்ம வித்தை, ஐயே, அதி சுலபம்!

Padacchēdam (word-separation): aiyē, ati sulabham, āṉma-viddai, aiyē, ati sulabham!

English translation: Ah, extremely easy, ātma-vidyā [knowing oneself], ah, [it is so] extremely easy!

Āṉma-Viddai Anupallavi (Post-refrain) [composed by Sri Muruganar]:

நொய்யார் தமக்குமுளங் கையா மலகக்கனி
பொய்யா யொழியமிகு மெய்யா யுளதான்மா.      (ஐயே)

noyyār tamakkumuḷaṅ gaiyā malakakkaṉi
poyyā yoṙiyamihu meyyā yuḷadāṉmā.      (aiyē)

பதச்சேதம்: நொய்யார் தமக்கும் உளங்கை ஆமலக கனி பொய் ஆய் ஒழிய மிகு மெய் ஆய் உளது ஆன்மா. (ஐயே, அதிசுலபம், ...).

Padacchēdam (word-separation): noyyār tamakkum uḷaṅgai āmalaka kaṉi poy āy oṙiya mihu mey āy uḷadu āṉmā. (aiyē, ati sulabham, ...)

English translation: Ātman [oneself] exists [clearly] as so very real even for those who are simple-minded that [in comparison] [even] an āmalaka fruit on the palm ends [declines or fades away] as unreal [being far less clear and obvious than oneself, and hence, unlike oneself, open to the serious possibility that it could be just an illusory appearance]. ([Therefore] ah, extremely easy, ātma-vidyā, ah, extremely easy!)

Āṉma-Viddai verse 1:

மெய்யாய் நிரந்தரந்தா னையா திருந்திடவும்
பொய்யா முடம்புலக மெய்யா முளைத்தெழும்பொய்
மையார் நினைவணுவு முய்யா தொடுக்கிடவே
மெய்யா ரிதயவெளி வெய்யோன் சுயமான்மா —
   விளங்குமே; இரு ளடங்குமே; இட ரொடுங்குமே;
      இன்பம் பொங்குமே.      (ஐயே)

meyyāy nirantarandā ṉaiyā dirundiḍavum
poyyā muḍambulaha meyyā muḷaitteṙumpoy
maiyār niṉaivaṇuvu muyyā doḍukkiḍavē
meyyā ridayaveḷi veyyōṉ suyamāṉmā —
   viḷaṅgumē; iru ḷaḍaṅgumē; iḍa roḍuṅgumē;
      iṉbam poṅgumē.      (aiyē)

பதச்சேதம்: மெய் ஆய் நிரந்தரம் தான் ஐயாது [அல்லது: நையாது] இருந்திடவும், பொய் ஆம் உடம்பு உலகம் மெய் ஆ முளைத்து எழும். பொய் மை ஆர் நினைவு அணுவும் உய்யாது ஒடுக்கிடவே, மெய் ஆர் இதய வெளி வெய்யோன் சுயம் ஆன்மா விளங்குமே; இருள் அடங்குமே; இடர் ஒடுங்குமே; இன்பம் பொங்குமே. (ஐயே, அதி சுலபம், ...)

Padacchēdam (word-separation): mey āy nirantaram tāṉ aiyādu [or: naiyādu] irundiḍavum, poy ām uḍambu ulaham mey ā muḷaittu eṙum. poy mai ār niṉaivu aṇuvum uyyādu oḍukkiḍavē, mey ār idaya veḷi veyyōṉ suyam āṉmā viḷaṅgumē; iruḷ aḍaṅgumē; iḍar oḍuṅgumē; iṉbam poṅgumē. (aiyē, ati sulabham, ...)

English translation: Though oneself exists incessantly and indubitably [or imperishably] as real, the body and world, which are unreal, arise sprouting [springing forth or appearing] as [if] real. When thought, which is pervaded by [or full of] unreal darkness [the darkness of self-ignorance, namely ego, which is the cause for the appearance of the body and world], is dissolved without reviving even an iota [in other words, when it is dissolved in such a manner that it does not ever revive even an iota], in the heart-space, which [alone] is real, oneself, [who is] the sun [of pure awareness], will certainly shine by oneself [spontaneously or of one’s own accord]; darkness [self-ignorance in the form of ego] will cease; suffering will end; happiness will surge forth. ([Therefore] ah, extremely easy, ātma-vidyā, ah, extremely easy!)

Āṉma-Viddai verse 2:

ஊனா ருடலிதுவே நானா மெனுநினைவே
நானா நினைவுகள்சே ரோர்நா ரெனுமதனா
னானா ரிடமெதென்றுட் போனா னினைவுகள்போய்
நானா னெனக்குகையுட் டானாய்த் திகழுமான்ம —
   ஞானமே; இதுவே மோனமே; ஏக வானமே;
      இன்பத் தானமே.      (ஐயே)

ūṉā ruḍaliduvē nāṉā meṉuniṉaivē
nāṉā niṉaivugaḷsē rōrnā reṉumadaṉā
ṉāṉā riḍamedeṉḏṟuṭ pōṉā ṉiṉaivugaḷpōy
nāṉā ṉeṉakkuhaiyuṭ ṭāṉāyt tihaṙumāṉma —
   ñāṉamē; iduvē mōṉamē; ēka vāṉamē;
      iṉbat tāṉamē.      (aiyē)

பதச்சேதம்: ‘ஊன் ஆர் உடல் இதுவே நான் ஆம்’ எனும் நினைவே நானா நினைவுகள் சேர் ஓர் நார் எனும் அதனால், ‘நான் ஆர் இடம் எது?’ [அல்லது, ‘நான் ஆர்? இடம் எது?’] என்று உள் போனால், நினைவுகள் போய், ‘நான் நான்’ என குகை உள் தானாய் திகழும் ஆன்ம ஞானமே. இதுவே மோனமே, ஏக வானமே, இன்ப தானமே. (ஐயே, அதி சுலபம், ...)

Padacchēdam (word-separation): ‘ūṉ ār uḍal iduvē nāṉ ām’ eṉum niṉaivē nāṉā niṉaivugaḷ sēr ōr nār eṉum adaṉāl, nāṉ ār iḍam edu eṉḏṟu uḷ pōṉāl, niṉaivugaḷ pōy, ‘nāṉ nāṉ’ eṉa guhai uḷ tāṉāy tihaṙum āṉma-ñāṉamē. iduvē mōṉamē, ēka vāṉamē, iṉba-tāṉamē. (aiyē, ati sulabham, ...)

English translation: Since the thought ‘this, the body composed of flesh, itself is I’ alone is the one thread to which [all] the various thoughts are joined [or on which they are all strung together], if one goes within [investigating] what is the place from which I spread out [or: who am I, what is (my) place], [all] thoughts [including the root thought, ‘I am this body’] will cease [or depart], and in the cave [of one’s heart] ātma-jñāna [pure self-awareness] alone will shine spontaneously [or as oneself] as ‘I am I’ [that is, as awareness of oneself as oneself alone]. This alone is silence, the one space [of pure awareness], the abode of bliss. ([Therefore] ah, extremely easy, ātma-vidyā, ah, extremely easy!).

Āṉma-Viddai verse 4:

கன்மா திகட்டவிழ சென்மா திநட்டமெழ
வெம்மார்க் கமதனினு மிம்மார்க் கமிக்கெளிது
சொன்மா னததனுவின் கன்மா திசிறிதின்றிச்
சும்மா வமர்ந்திருக்க வம்மா வகத்திலான்ம —
   சோதியே; நிதானு பூதியே; இராது பீதியே;
      இன்பவம் போதியே.      (ஐயே)

kaṉmā dikaṭṭaviṙa jeṉmā dinaṭṭameṙa
vemmārg gamadaṉiṉu mimmārg gamikkeḷidu
soṉmā ṉadadaṉuviṉ kaṉmā disiṟidiṉḏṟic
cummā vamarndirukka vammā vahattilāṉma —
   jyōtiyē; nitāṉu bhūtiyē; irādu bhītiyē;
      iṉbavam bhōdhiyē.   (aiyē)

பதச்சேதம்: கன்மாதி கட்டு அவிழ, சென்மாதி நட்டம் எழ, எம் மார்க்கம் அதனினும் இம் மார்க்கம் மிக்கு எளிது. சொல் மானத தனுவின் கன்மாதி சிறிது இன்றி சும்மா அமர்ந்து இருக்க, அம்மா, அகத்தில் ஆன்ம சோதியே; நித அனுபூதியே; இராது பீதியே; இன்ப அம்போதியே. (ஐயே, அதி சுலபம், ...)

Padacchēdam (word-separation): kaṉma-ādi kaṭṭu aviṙa, jeṉma-ādi naṭṭam eṙa, e-m-mārggam-adaṉiṉum i-m-mārggam mikku eḷidu. sol māṉada taṉuviṉ kaṉma-ādi siṟidu iṉḏṟi summā amarndu irukka, ammā, ahattil āṉma-jyōtiyē; nita āṉubhūtiyē; irādu bhītiyē; iṉba ambhōdhiyē. (aiyē, ati sulabham, ...)

English translation: For the bonds beginning with karma [that is, the bonds of action and of all that results from it] to be untied, and to rise [or be resurrected] from the devastation beginning with birth [that is, to transcend and become free from the miseries of embodied existence, which begins with birth and ends with death], more than whatever [other] path, this path [of ātma-vicāra] is what is exceedingly easy. When one just is, resting [calmly as pure awareness] without the least karma [action] of mind, speech or body, ah, in [one’s] heart the light of oneself alone [will shine forth clearly as ‘I am I’]. [Having thereby drowned and lost oneself (namely ego) forever in this perfectly peaceful and infinitely clear state of pure awareness, it will be clear that this is one’s] eternal experience. Fear will not exist. The ocean of [infinite] bliss alone [will remain]. ([Therefore] ah, extremely easy, ātma-vidyā, ah, extremely easy!)

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 4:

பிறந்தநா ளேதோ பெருவிழாச் செய்வீர்
பிறந்ததெவ ணாமென்று பேணிப் — பிறந்திறந்த
லின்றென்று மொன்றா யிலகுபொரு ளிற்பிறந்த
வன்றே பிறந்தநா ளாம்.

piṟandanā ḷēdō peruviṙāc ceyvīr
piṟandadeva ṇāmeṉḏṟu pēṇip — piṟandiṟatta
liṉḏṟeṉḏṟu moṉḏṟā yilahuporu ḷiṟpiṟanda
vaṉḏṟē piṟandanā ḷām.

பதச்சேதம்: பிறந்த நாள் ஏதோ? பெரு விழா செய்வீர், பிறந்தது எவண் நாம் என்று பேணி, பிறந்து இறத்தல் இன்று என்றும் ஒன்றாய் இலகு பொருளில் பிறந்த அன்றே பிறந்த நாள் ஆம்.

Padacchēdam (word-separation): piṟanda nāḷ ēdō? peru viṙā seyvīr, piṟandadu evaṇ nām eṉḏṟu pēṇi, piṟandu iṟattal iṉḏṟu eṉḏṟum oṉḏṟāy ilahu poruḷil piṟanda aṉḏṟē piṟanda nāḷ ām.

English translation: Whatever is [the real] birthday? You who make a great celebration [about a so-called birthday], only that day when, [by] carefully attending to [ourself, the source] from which we were born [as ego, the false awareness ‘I am this body’], we are born in poruḷ [the real substance or vastu], which without [ever] being born or dying always shines as one [namely the one infinite and immutable real awareness, ‘I am’], is [the real] birthday.

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 5:

பிறந்தநா ளெனும் பிறப்புக் கழாது
பிறந்தநா ளுற்சவமே பேணல் — இறந்த
பிணத்திற் கலங்கரிக்கும் பெட்பென்றே தன்னை
யுணர்ந்தொடுங்கல் தானே யுணர்வு.

piṟandanā ḷeṉum piṟappuk kaṙādu
piṟantanā ḷuṯsavamē pēṇal — iṟanda
piṇattiṟ kalaṅkarikkum peṭpeṉḏṟē taṉṉai
yuṇarndoḍuṅgal tāṉē yuṇarvu.

பதச்சேதம்: ‘பிறந்த நாள் ஏனும் பிறப்புக்கு அழாது, பிறந்த நாள் உற்சவமே பேணல் இறந்த பிணத்திற்கு அலங்கரிக்கும் பெட்பு’ என்றே தன்னை உணர்ந்து ஒடுங்கல் தானே உணர்வு.

Padacchēdam (word-separation): ‘piṟanda nāḷ ēṉum piṟappukku aṙādu, piṟanda nāḷ uṯsavamē pēṇal iṟanda piṇattiṟku alaṅkarikkum peṭpu’ eṉḏṟē taṉṉai uṇarndu oḍuṅgal tāṉē uṇarvu.

English translation: Understanding ‘Instead of weeping [or lamenting] for [one’s] birth at least on [one’s] birthday, cherishing [one’s] birthday as a festival is [like] the infatuation [of someone] who adorns [or decorates] a dead corpse’, only subsiding [and dissolving forever in one’s real nature] [by investigating and thereby] being aware of oneself [as one actually is] is [real] awareness.

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 9:

தின்றமல மாக்குமல தேகோகர் பவ்வீதின்
பன்றியினுங் கேடாப் பகர்.

tiṉḏṟamala mākkumala dēhōhar pavvītiṉ
paṉḏṟiyiṉuṅ kēḍāp pahar.

பதச்சேதம்: தின்று அமலம் ஆக்கும் மல[ம்] தேகோகர் பவ்வீ தின் பன்றியினும் கேடா பகர்.

Padacchēdam (word-separation): tiṉḏṟu amalam ākkum mala[m] dēhōhar pavvī tiṉ paṉḏṟiyiṉum kēḍā pahar.

English translation: Declare those who take as ‘I’ a [human] body, which eating what is pure [but then transforming it] produces filth, to be worse than a pig that eats faeces.

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 10:

உய்ந்தான்றான் மன்னுயிர்க ளுய்விப்பா னன்னியனோ
அந்தனுக்கந் தன்றுணையா மாறு.

uyndāṉḏṟāṉ maṉṉuyirga ḷuyvippā ṉaṉṉiyaṉō
andhaṉukkan dhaṉḏṟuṇaiyā māṟu.

பதச்சேதம்: உய்ந்தான் தான் மன்னுயிர்கள் உய்விப்பான்; அன்னியனோ அந்தனுக்கு அந்தன் துணை ஆம் ஆறு.

Padacchēdam (word-separation): uyndāṉ-tāṉ maṉṉuyirgaḷ uyvippāṉ; aṉṉiyaṉō andhaṉukku andhaṉ tuṇai ām āṟu.

English translation: Only one who has been saved [by subsiding and dissolving forever back into the infinite silence of pure being-awareness] will [be able to] save souls, whereas anyone else will be like the guidance [help or assistance] a blind person [tries to give] to [another] blind person [in other words, they will be like the blind leading the blind].

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 12:

ஞானமொன் றேயுண்மை நானாவாய்க் காண்கின்ற
ஞானமன்றி யின்றாமஞ் ஞானந்தான் — ஞானமாந்
தன்னையன்றி யின்றணிக டாம்பலவும் பொய்மெய்யாம்
பொன்னையன்றி யுண்டோ புகல்.

ñāṉamoṉ ḏṟēyuṇmai nāṉāvāyk kāṇgiṉḏṟa
ñāṉamaṉḏṟi yiṉḏṟāmañ ñāṉandāṉ — ñāṉamān
daṉṉaiyaṉḏṟi yiṉḏṟaṇiga ḍāmbalavum boymeyyām
poṉṉaiyaṉḏṟi yuṇḍō puhal.

பதச்சேதம்: ஞானம் ஒன்றே உண்மை. நானாவாய் காண்கின்ற ஞானம் அன்றி இன்று ஆம் அஞ்ஞானம் தான் ஞானம் ஆம் தன்னை அன்றி இன்று. அணிகள் தாம் பலவும் பொய்; மெய் ஆம் பொன்னை அன்றி உண்டோ? புகல்.

Padacchēdam (word-separation): ñāṉam oṉḏṟē uṇmai. nāṉā-v-āy kāṇgiṉḏṟa ñāṉam aṉḏṟi iṉḏṟu ām aññāṉam-tāṉ ñāṉam ām taṉṉai aṉḏṟi iṉḏṟu. aṇigaḷ-tām palavum poy; mey ām poṉṉai aṉḏṟi uṇḍō? puhal.

English translation: Jñāna [pure awareness] alone is real. Ajñāna [ignorance], which is not other than [or does not exist besides or except as] jñāna [awareness] that sees [the one real jñāna] as nānā [manifold or diverse], itself is not other than [or does not exist besides or except as] oneself, who is [real] awareness. All the many ornaments are unreal; are they other than [or do they exist besides or except as] gold, which is real? Say.

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 13:

நாமன்றி நாளேது நாநம்மை நாடாது
நாமுடலென் றெண்ணினமை நாளுண்ணு — நாமுடம்போ
நாமின்று சென்றவரு நாளென்று மொன்றதனா
னாமுண்டு நாளுண்ட நாம்.

nāmaṉḏṟi nāḷēdu nānammai nāḍādu
nāmuḍaleṉ ḏṟeṇṇiṉamai nāḷuṇṇu — nāmuḍambō
nāmiṉḏṟu seṉḏṟavaru nāḷeṉḏṟu moṉḏṟadaṉā
ṉāmuṇḍu nāḷuṇḍa nām.

பதச்சேதம்: நாம் அன்றி நாள் ஏது? நாம் நம்மை நாடாது ‘நாம் உடல்’ என்று எண்ணில், நமை நாள் உண்ணும். நாம் உடம்போ? நாம் இன்று, சென்ற, வரு நாள் என்றும் ஒன்று. அதனால் நாம் உண்டு, நாள் உண்ட நாம்.

Padacchēdam (word-separation): nām aṉḏṟi nāḷ ēdu? nām nammai nāḍādu ‘nām uḍal’ eṉḏṟu eṇṇil, namai nāḷ uṇṇum. nām uḍambō? nām iṉḏṟu, seṉḏṟa, varu nāḷ eṉḏṟum oṉḏṟu. adaṉāl nām uṇḍu, nāḷ uṇḍa nām.

English translation: Except we [as the one infinite and immutable being-awareness (sat-cit) that we actually are], where is time? [That is, there is no time but only we.] If, [because of] not investigating ourself, we think that we are a body, time [in the form of death] will swallow us. [But] are we a body? Now [and in every] past and future time, always we are [the same] one [namely pure being-awareness, the only one thing that endures forever and never changes]. Therefore there is [only] we, we who [by knowing and being the one infinite being-awareness that we always actually are] have swallowed time.

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 15:

ஆன்மாநு சந்தான மஃதுபர மீசபத்தி
ஆன்மாவா யீசனுள னால்.

āṉmānu sandhāṉa maḵdupara mīśabhatti
āṉmāvā yīśaṉuḷa ṉāl.

பதச்சேதம்: ஆன்ம அநுசந்தானம் அஃது பரம் ஈச பத்தி, ஆன்மாவாய் ஈசன் உளனால்.

Padacchēdam (word-separation): āṉma-anusandhāṉam-aḵdu param īśa-bhatti, āṉmā-v-āy īśaṉ uḷaṉāl..

English translation: Ātma-anusaṁdhāna [self-investigation] is [supreme] bhakti [devotion] to God, the ultimate [reality], because God is ātman [oneself, in the sense of ourself as we actually are].

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 16:

நனவிற் சுழுத்தி நடையென்றுந் தன்னை
வினவு முசாவால் விளையும் — நனவிற்
கனவிற் சுழுத்தி கலந்தொளிருங் காறும்
அனவரத மவ்வுசா வாற்று.

naṉaviṯ cuṙutti naḍaiyeṉḏṟun taṉṉai
viṉavu musāvāl viḷaiyum — naṉaviṟ
kaṉaviṯ cuṙutti kalandoḷiruṅ gāṟum
aṉavarata mavvusā vāṯṟu.

பதச்சேதம்: நனவில் சுழுத்தி நடை என்றும் தன்னை வினவும் உசாவால் விளையும். நனவில் கனவில் சுழுத்தி கலந்து ஒளிரும் காறும், அனவரதம் அவ் உசா ஆற்று.

Padacchēdam (word-separation): naṉavil suṙutti naḍai eṉḏṟum taṉṉai viṉavum usāvāl viḷaiyum. naṉavil kaṉavil suṙutti kalandu oḷirum kāṟum, aṉavaratam a-vv-usā āṯṟu.

English translation: The state of sleep in waking [known in Sanskrit as jāgrat-suṣupti, ‘wakeful sleep’, namely our natural state of pure being-awareness (sat-cit), in which we are awake to svarūpa (our own essential nature or reality) but asleep to the illusory appearance of all other things] will result by subtle investigation, in which one always examines [or keenly attends to] oneself. Until sleep shines blending [or pervading] in waking and in dream, do that subtle investigation incessantly.

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 19:

சாந்தியதே யுண்ணோக்கிற் சத்தி புறநோக்கால்
ஆய்ந்தறிவார்க் கொன்றா மவை.

śāntiyadē yuṇṇōkkiṯ śatti puṟanōkkāl
āyndaṟivārk koṉḏṟā mavai.

பதச்சேதம்: சாந்தி அதே உள் நோக்கில் சத்தி புற நோக்கால். ஆய்ந்து அறிவார்க்கு ஒன்று ஆம் அவை.

Padacchēdam (word-separation): śānti-adē uḷ-nōkkil śatti puṟa-nōkkāl. āyndu aṟivārkku oṉḏṟu ām avai.

English translation: That very peace [of pure being that is experienced] in inward look [when looking inside] is [what is experienced as] power by outward look [when looking outside]. To [or for] those who, having investigated [themself], know [what alone is real, transcending all distinctions such as inside and outside], they [peace and power] are one.

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 26:

அக்கரம தோரெழுத் தாகுமிப் புத்தகத்தோ
ரக்கரமா மஃதெழுத வாசித்தா — யக்கரமா
மோரெழுத்தென் றுந்தானா யுள்ளத் தொளிர்வதா
மாரெழுத வல்லா ரதை.

akkarama dōreṙut tāhumip puttakattō
rakkaramā maḵdeḻuda vāśittā — yakkaramā
mōreṙutteṉ ḏṟundāṉā yuḷḷat toḷirvadā
māreṙuda vallā radai.

பதச்சேதம்: அக்கரம் அது ஓர் எழுத்து ஆகும். இப் புத்தகத்து ஓர் அக்கரம் ஆம் அஃது எழுத ஆசித்தாய். அக்கரம் ஆம் ஓர் எழுத்து என்றும் தானாய் உள்ளத்து ஒளிர்வது ஆம். ஆர் எழுத வல்லார் அதை?

Padacchēdam (word-separation): akkaram-adu ōr eṙuttu āhum. i-p-puttakattu ōr akkaram ām aḵdu eṙuda āśittāy. akkaram ām ōr eṙuttu eṉḏṟum tāṉāy uḷḷattu oḷirvadu ām. ār eṙuda vallār adai?

English translation: That, the akṣara [the imperishable, namely brahman, the one infinite reality], is the one [unique and peerless] letter. You wanted [me] to write that, which is the one [unique and peerless] akṣara [letter, syllable or imperishable reality], in this book. One letter [namely infinite silence], which is akṣara [imperishable and immutable], is what always shines spontaneously [or as oneself] in the heart [as sat-cit, pure being-awareness, ‘I am’]. Who are those who are able to write it?

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 26 (Sanskrit version):

एकमक्षरं हृदि निरन्तरं ।
भासते स्वयं लिख्यते कथम् ॥

ēkamakṣaraṁ hṛdi nirantaraṁ ।
bhāsatē svayaṁ likhyatē katham ॥

पदच्छेद: एकम् अक्षरम् हृदि निरन्तरम् भासते स्वयम्. लिख्यते कथम्?

Padacchēda (word-separation): ēkam akṣaram hṛdi nirantaram bhāsatē svayam. likhyatē katham?

English translation: One akṣara [syllable or imperishable thing] unceasingly shines spontaneously in the heart. How [is it] to be written?

Upadēśa Taṉippākkaḷ verse 27:

மௌனமுள் ளெழுமொரு மொழியரு ணிலையே.

mauṉamuḷ ḷeṙumoru moṙiyaru ṇilaiyē.

பதச்சேதம்: மௌனம் உள் எழும் ஒரு மொழி அருள் நிலையே.

Padacchēdam (word-separation): mauṉam uḷ eṙum oru moṙi aruḷ-nilaiyē.

English translation: Silence is the very nature [or actual state] of grace, the one [unique and peerless] language that rises within [eternally surging forth as the clear light of pure awareness, ‘I am’, drawing the mind back within and waiting to swallow it as soon as it thereby sinks deep enough into the heart].

Nāṉ Ār? paragraph 1:

சகல ஜீவர்களும் துக்கமென்ப தின்றி எப்போதும் சுகமாயிருக்க விரும்புவதாலும், யாவருக்கும் தன்னிடத்திலேயே பரம பிரிய மிருப்பதாலும், பிரியத்திற்கு சுகமே காரண மாதலாலும், மனமற்ற நித்திரையில் தின மனுபவிக்கும் தன் சுபாவமான அச் சுகத்தை யடையத் தன்னைத் தானறிதல் வேண்டும். அதற்கு நானார் என்னும் ஞான விசாரமே முக்கிய சாதனம்.

sakala jīvargaḷum duḥkham eṉbadu iṉḏṟi eppōdum sukham-āy irukka virumbuvadālum, yāvarukkum taṉ-ṉ-iḍattil-ē-y-ē parama piriyam iruppadālum, piriyattiṯku sukham-ē kāraṇam ādalālum, maṉam aṯṟa niddiraiyil diṉam aṉubhavikkum taṉ subhāvam āṉa a-c-sukhattai y-aḍaiya-t taṉṉai-t tāṉ aṟidal vēṇḍum. adaṯku nāṉ ār eṉṉum ñāṉa-vicāram-ē mukkhiya sādhaṉam.

Since all sentient beings like [love or want] to be always happy without what is called misery, since for everyone the greatest love is only for oneself, and since happiness alone is the cause for love, [in order] to obtain that happiness, which is one’s svabhāva [own being, existence or nature], which one experiences daily in [dreamless] sleep, which is devoid of mind, oneself knowing oneself is necessary. For that, jñāna-vicāra [awareness-investigation] called ‘who am I’ alone is the principal means.

Nāṉ Ār? paragraph 7:

யதார்த்தமா யுள்ளது ஆத்மசொரூப மொன்றே. ஜக ஜீவ ஈச்வரர்கள், சிப்பியில் வெள்ளிபோல் அதிற் கற்பனைகள். இவை மூன்றும் ஏககாலத்தில் தோன்றி ஏககாலத்தில் மறைகின்றன. சொரூபமே ஜகம்; சொரூபமே நான்; சொரூபமே ஈச்வரன்; எல்லாம் சிவ சொரூபமாம்.

yathārtham-āy uḷḷadu ātma-sorūpam oṉḏṟē. jaga-jīva-īśvarargaḷ, śippiyil veḷḷi pōl adil kaṯpaṉaigaḷ. ivai mūṉḏṟum ēka-kālattil tōṉḏṟi ēka-kālattil maṟaigiṉḏṟaṉa. sorūpam-ē jagam; sorūpam-ē nāṉ; sorūpam-ē īśvaraṉ; ellām śiva sorūpam ām.

What actually exists is only ātma-svarūpa [the ‘own form’ or real nature of oneself, namely ourself as we actually are]. The world, soul and God are kalpanaigaḷ [fabrications or illusory superimpositions] in it, like the [illusory] silver in a shell. These three appear simultaneously and disappear simultaneously. Svarūpa [ourself as we actually are] alone is the world; svarūpa alone is ‘I’ [ego or soul]; svarūpa alone is God; everything is śiva-svarūpa [svarūpa, which is śiva, the one infinite whole].

Nāṉ Ār? paragraph 10:

தொன்றுதொட்டு வருகின்ற விஷயவாசனைகள் அளவற்றனவாய்க் கடலலைகள் போற் றோன்றினும் அவையாவும் சொரூபத்யானம் கிளம்பக் கிளம்ப அழிந்துவிடும். அத்தனை வாசனைகளு மொடுங்கி, சொரூபமாத்திரமா யிருக்க முடியுமா வென்னும் சந்தேக நினைவுக்கு மிடங்கொடாமல், சொரூபத்யானத்தை விடாப்பிடியாய்ப் பிடிக்க வேண்டும். ஒருவன் எவ்வளவு பாபியாயிருந்தாலும், ‘நான் பாபியா யிருக்கிறேனே! எப்படிக் கடைத்தேறப் போகிறே’ னென்றேங்கி யழுதுகொண்டிராமல், தான் பாபி என்னு மெண்ணத்தையு மறவே யொழித்து சொரூபத்யானத்தி லூக்க முள்ளவனாக விருந்தால் அவன் நிச்சயமா யுருப்படுவான்.

toṉḏṟutoṭṭu varugiṉḏṟa viṣaya-vāsaṉaigaḷ aḷavaṯṟaṉavāy-k kaḍal-alaigaḷ pōl tōṉḏṟiṉum avai-yāvum sorūpa-dhyāṉam kiḷamba-k kiḷamba aṙindu-viḍum. attaṉai vāsaṉaigaḷum oḍuṅgi, sorūpa-māttiram-āy irukka muḍiyumā v-eṉṉum sandēha niṉaivukkum iḍam koḍāmal, sorūpa-dhyāṉattai viḍā-p-piḍiyāy-p piḍikka vēṇḍum. oruvaṉ evvaḷavu pāpiyāy irundālum, ‘nāṉ pāpiyāy irukkiṟēṉē; eppaḍi-k kaḍaittēṟa-p pōgiṟēṉ’ eṉḏṟēṅgi y-aṙudu-koṇḍirāmal, tāṉ pāpi eṉṉum eṇṇattaiyum aṟavē y-oṙittu sorūpa-dhyāṉattil ūkkam uḷḷavaṉāha v-irundāl avaṉ niścayamāy uru-p-paḍuvāṉ.

Even though viṣaya-vāsanās [inclinations to experience things other than oneself], which come from time immemorial, rise in countless numbers like ocean-waves, they will all be destroyed when svarūpa-dhyāna [self-attentiveness, contemplation on svarūpa (one’s own being)] increases and increases [in depth and intensity]. Without giving room even to the doubting thought ‘So many vāsanās ceasing [or being dissolved], is it possible to be only as svarūpa?’ it is necessary to cling tenaciously to svarūpa-dhyāna. However great a sinner one may be, if instead of lamenting and weeping ‘I am a sinner! How am I going to be saved?’ one completely rejects the thought that one is a sinner and is zealous [or steadfast] in svarūpa-dhyāna, one will certainly be reformed [transformed from rising as ego to being as svarūpa].

Nāṉ Ār? paragraph 11:

மனத்தின்கண் எதுவரையில் விஷயவாசனைக ளிருக்கின்றனவோ, அதுவரையில் நானா ரென்னும் விசாரணையும் வேண்டும். நினைவுகள் தோன்றத் தோன்ற அப்போதைக்கப்போதே அவைகளையெல்லாம் உற்பத்திஸ்தானத்திலேயே விசாரணையால் நசிப்பிக்க வேண்டும். அன்னியத்தை நாடாதிருத்தல் வைராக்கியம் அல்லது நிராசை; தன்னை விடாதிருத்தல் ஞானம். உண்மையி லிரண்டு மொன்றே. முத்துக்குளிப்போர் தம்மிடையிற் கல்லைக் கட்டிக்கொண்டு மூழ்கிக் கடலடியிற் கிடைக்கும் முத்தை எப்படி எடுக்கிறார்களோ, அப்படியே ஒவ்வொருவனும் வைராக்கியத்துடன் தன்னுள் ளாழ்ந்து மூழ்கி ஆத்மமுத்தை யடையலாம். ஒருவன் தான் சொரூபத்தை யடையும் வரையில் நிரந்தர சொரூப ஸ்மரணையைக் கைப்பற்றுவானாயின் அதுவொன்றே போதும். கோட்டைக்குள் எதிரிக ளுள்ளவரையில் அதிலிருந்து வெளியே வந்துகொண்டே யிருப்பார்கள். வர வர அவர்களையெல்லாம் வெட்டிக்கொண்டே யிருந்தால் கோட்டை கைவசப்படும்.

maṉattiṉgaṇ edu-varaiyil viṣaya-vāsaṉaigaḷ irukkiṉḏṟaṉavō, adu-varaiyil nāṉ-ār eṉṉum vicāraṇai-y-um vēṇḍum. niṉaivugaḷ tōṉḏṟa-t tōṉḏṟa appōdaikkappōdē avaigaḷai-y-ellām uṯpatti-sthāṉattilēyē vicāraṇaiyāl naśippikka vēṇḍum. aṉṉiyattai nāḍādiruttal vairāggiyam alladu nirāśai; taṉṉai viḍādiruttal ñāṉam. uṇmaiyil iraṇḍum oṉḏṟē. muttu-k-kuḷippōr tam-m-iḍaiyil kallai-k kaṭṭi-k-koṇḍu mūṙki-k kaḍal-aḍiyil kiḍaikkum muttai eppaḍi eḍukkiṟārgaḷō, appaḍiyē o-vv-oruvaṉum vairāggiyattuḍaṉ taṉṉuḷ ḷ-āṙndu mūṙki ātma-muttai y-aḍaiyalām. oruvaṉ tāṉ sorūpattai y-aḍaiyum varaiyil nirantara sorūpa-smaraṇaiyai-k kai-p-paṯṟuvāṉ-āyiṉ adu-v-oṉḏṟē pōdum. kōṭṭaikkuḷ edirigaḷ uḷḷa-varaiyil adilirundu veḷiyē vandu-koṇḍē y-iruppārgaḷ. vara vara avargaḷai-y-ellām veṭṭi-k-koṇḍē y-irundāl kōṭṭai kaivaśa-p-paḍum.

As long as viṣaya-vāsanās exist within the mind, so long is the investigation who am I necessary. As and when thoughts appear, then and there it is necessary to annihilate them all by vicāraṇā [investigation or keen self-attentiveness] in the very place from which they arise. Not attending to anything other [than oneself] is vairāgya [dispassion or detachment] or nirāśā [desirelessness]; not leaving [or letting go of] oneself is jñāna [true knowledge or real awareness]. In truth [these] two [vairāgya and jñāna] are just one. Just as pearl-divers, tying stones to their waists and sinking, pick up pearls that are found at the bottom of the ocean, so each one, sinking deep within oneself with vairāgya [freedom from desire to be aware of anything other than oneself], may obtain ātma-muttu [the self-pearl, meaning the pearl that is one’s own real nature]. If one clings fast to uninterrupted svarūpa-smaraṇa [remembrance of svarūpa, one’s own being] until one attains svarūpa, that alone is sufficient. So long as enemies [namely viṣaya-vāsanās] are within the fortress [namely one’s heart], they will be continuously coming out from it. If one is continuously cutting down [or destroying] all of them as and when they come, the fortress will [eventually] be captured.

Nāṉ Ār? paragraph 12:

கடவுளும் குருவும் உண்மையில் வேறல்லர். புலிவாயிற் பட்டது எவ்வாறு திரும்பாதோ, அவ்வாறே குருவினருட்பார்வையிற் பட்டவர்கள் அவரால் ரக்ஷிக்கப்படுவரே யன்றி யொருக்காலும் கைவிடப்படார்; எனினும், குரு காட்டிய வழிப்படி தவறாது நடக்க வேண்டும்.

kaḍavuḷ-um guru-v-um uṇmaiyil vēṟallar. puli-vāyil paṭṭadu evvāṟu tirumbādō, avvāṟē guruviṉ-aruḷ-pārvaiyil paṭṭavargaḷ avarāl rakṣikka-p-paḍuvarē y-aṉḏṟi y-oru-k-kāl-um kaiviḍa-p-paḍār; eṉiṉum, guru kāṭṭiya vaṙi-p-paḍi tavaṟādu naḍakka vēṇḍum.

God and guru are in truth not different. Just as what has been caught in the jaws of a tiger will not return, so those who have been caught in the look [or glance] of guru’s grace will never be forsaken but will surely be saved by him; nevertheless, it is necessary to walk unfailingly in accordance with the path that guru has shown.

Nāṉ Ār? paragraph 13:

ஆன்மசிந்தனையைத் தவிர வேறு சிந்தனை கிளம்புவதற்குச் சற்று மிடங்கொடாமல் ஆத்மநிஷ்டாபரனா யிருப்பதே தன்னை ஈசனுக் களிப்பதாம். ஈசன்பேரில் எவ்வளவு பாரத்தைப் போட்டாலும், அவ்வளவையும் அவர் வகித்துக்கொள்ளுகிறார். சகல காரியங்களையும் ஒரு பரமேச்வர சக்தி நடத்திக்கொண்டிருகிறபடியால், நாமு மதற் கடங்கியிராமல், ‘இப்படிச் செய்யவேண்டும்; அப்படிச் செய்யவேண்டு’ மென்று ஸதா சிந்திப்பதேன்? புகை வண்டி சகல பாரங்களையும் தாங்கிக்கொண்டு போவது தெரிந்திருந்தும், அதி லேறிக்கொண்டு போகும் நாம் நம்முடைய சிறிய மூட்டையையு மதிற் போட்டுவிட்டு சுகமா யிராமல், அதை நமது தலையிற் றாங்கிக்கொண்டு ஏன் கஷ்டப்படவேண்டும்?

āṉma-cintaṉaiyai-t tavira vēṟu cintaṉai kiḷambuvadaṯku-c caṯṟum iḍam-koḍāmal ātma-niṣṭhāparaṉ-āy iruppadē taṉṉai īśaṉukku aḷippadām. īśaṉpēril e-vv-aḷavu bhārattai-p pōṭṭālum, a-vv-aḷavai-y-um avar vahittu-k-koḷḷugiṟār. sakala kāriyaṅgaḷai-y-um oru paramēśvara śakti naḍatti-k-koṇḍirugiṟapaḍiyāl, nāmum adaṯku aḍaṅgi-y-irāmal, ‘ippaḍi-c ceyya-vēṇḍum; appaḍi-c ceyya-vēṇḍum’ eṉḏṟu sadā cintippadēṉ? puhai vaṇḍi sakala bhāraṅgaḷaiyum tāṅgi-k-koṇḍu pōvadu terindirundum, adil ēṟi-k-koṇḍu pōhum nām nammuḍaiya siṟiya mūṭṭaiyaiyum adil pōṭṭu-viṭṭu sukhamāy irāmal, adai namadu talaiyil tāṅgi-k-koṇḍu ēṉ kaṣṭa-p-paḍa-vēṇḍum?

Being ātma-niṣṭhāparaṉ [one who is firmly fixed as oneself], giving not even the slightest room to the rising of any other cintana [thought] except ātma-cintana [thought of oneself: self-contemplation or self-attentiveness], alone is giving oneself to God. Even though one places whatever amount of burden upon God, that entire amount he will bear. Since one paramēśvara śakti [supreme ruling power or power of God] is driving all kāryas [whatever needs or ought to be done or to happen], instead of we also yielding to it, why to be perpetually thinking, ‘it is necessary to do like this; it is necessary to do like that’? Though we know that the train is going bearing all the burdens, why should we who go travelling in it, instead of remaining happily leaving our small luggage placed on it [the train], suffer bearing it [our luggage] on our head?

Nāṉ Ār? paragraph 20:

தானெழுந்தால் சகலமு மெழும்; தானடங்கினால் சகலமு மடங்கும். எவ்வளவுக்கெவ்வளவு தாழ்ந்து நடக்கிறோமோ அவ்வளவுக்கவ்வளவு நன்மையுண்டு. மனத்தை யடக்கிக்கொண் டிருந்தால், எங்கே யிருந்தாலு மிருக்கலாம்.

tāṉ eṙundāl sakalam-um eṙum; tāṉ aḍaṅgiṉāl sakalam-um aḍaṅgum. evvaḷavukkevvaḷavu tāṙndu naḍakkiṟōmō avvaḷavukkavvaḷavu naṉmai-y-uṇḍu. maṉattai y-aḍakki-k-koṇḍirundāl, eṅgē y-irundālum irukkalām.

If oneself rises [as ego or mind], everything rises; if oneself subsides [or ceases], everything subsides [or ceases]. To whatever extent sinking low [subsiding or being humble] we behave [or conduct ourself], to that extent there is goodness [benefit or virtue]. If one is [continuously] restraining [curbing or subduing] mind, wherever one may be one can be [or let one be].

அவரவர் பிராரப்தப் பிரகாரம் அதற்கானவன் ஆங்காங்கிருந் தாட்டுவிப்பன். என்றும் நடவாதது என் முயற்சிக்கினும் நடவாது; நடப்ப தென்றடை செய்யினும் நில்லாது. இதுவே திண்ணம். ஆகலின் மௌனமா யிருக்கை நன்று.

avar-avar prārabdha-p prakāram adaṟkāṉavaṉ āṅgāṅgu irundu āṭṭuvippaṉ. eṉḏṟum naḍavādadu eṉ muyaṟcikkiṉum naḍavādu; naḍappadu eṉ taḍai seyyiṉum nillādu. iduvē tiṇṇam. āhaliṉ mauṉamāy irukkai naṉḏṟu.

In accordance with their-their prārabdha, he who is for that being there-there will cause to dance [that is, in accordance with the destiny (prārabdha) of each individual, he who is for that (namely God or guru, who ordains their destiny) being in the heart of each of them will make them act]. What will never happen will not happen whatever effort one makes [to make it happen]; what will happen will not stop whatever obstruction [or resistance] one does [to prevent it happening]. This indeed is certain. Therefore silently being [or being silent] is good.